{"id":2497,"date":"2018-03-25T20:39:04","date_gmt":"2018-03-25T18:39:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.amigaone.pl\/?p=2497"},"modified":"2018-03-25T20:39:04","modified_gmt":"2018-03-25T18:39:04","slug":"tower-57-recenzja","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.amigaone.pl\/?p=2497","title":{"rendered":"Tower 57 – recenzja"},"content":{"rendered":"

20 sierpnia 2015 roku Marco „Benitosub” Pappalardo<\/strong>, b\u0119d\u0105cy jednym z programist\u00f3w pracuj\u0105cych nad gr\u0105 Tower 57<\/strong> odwiedzi\u0142 forum amigans.net<\/a>, gdzie og\u0142osi\u0142 rozpocz\u0119cie zbi\u00f3rki na platformie Kickstarter<\/a> w celu stworzenia klasycznej strzelanki 2D nawi\u0105zuj\u0105cej do kultowego Chaos Engine<\/strong>. Doda\u0142, \u017ce jako stary amigowiec, kt\u00f3ry w latach swej m\u0142odo\u015bci ostro pogrywa\u0142 na Amidze 500<\/strong>, chcia\u0142by, aby gra wysz\u0142a tak\u017ce dla systemu AmigaOS 4<\/strong>. Po dw\u00f3ch latach studio Pixwerk<\/strong> zdo\u0142a\u0142o uko\u0144czy\u0107 wersj\u0119 na pecety, a kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej za spraw\u0105 konwersji autorstwa nieocenionego Daniela „Daytony” M\u00fc\u00dfenera<\/strong> r\u00f3wnie\u017c na Amig\u0119. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje fakt, i\u017c ods\u0142on\u0119 amigow\u0105 uda\u0142o si\u0119 wypu\u015bci\u0107 wcze\u015bniej ni\u017c porty na konsole PS4 i XBox One. Wersj\u0119 dedykowan\u0105 „Przyjaci\u00f3\u0142ce” zakupimy na platformie itch.to<\/a>\u00a0w cenie 11.99$ netto.<\/p>\n

Przyznam szczerze, \u017ce osobi\u015bcie nigdy nie przepada\u0142em za Chaos Engine, dla mnie by\u0142 to niczym niewyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 \u015bredniak, kt\u00f3ry nie potrafi\u0142 przyci\u0105gn\u0105\u0107 mnie na d\u0142u\u017cej. Dlatego te\u017c nie mia\u0142em wielkich oczekiwa\u0144 zwi\u0105zanych z Tower 57. Owszem gr\u0119 zakupi\u0142em pierwszego dnia w my\u015bl zasady, \u017ce trzeba wspiera\u0107 finansowo ka\u017cd\u0105 inicjatyw\u0119, kt\u00f3ra dotyczy naszego niszowego hobby<\/strong>, jednak spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce pogram chwil\u0119 i odstawi\u0119 program na bok. Tymczasem produkcja naprawd\u0119 mnie wci\u0105gn\u0119\u0142a i to bardzo mocno<\/strong>. No ale od pocz\u0105tku.<\/p>\n

Instalacja gry jest banalna i sprowadza si\u0119 do rozpakowania archiwum do dowolnego miejsca na dysku. W domy\u015blnym katalogu Tower57_Game znajdziemy podkatalog Tower57, gdzie obok plik\u00f3w wykonywalnych w wersji na Amig\u0119 (o g\u0142\u0119bi kolor\u00f3w zar\u00f3wno 32bit, jak i 16bit) znajdziemy te\u017c ods\u0142ony dla system\u00f3w AROS i Morphos oraz specjalne kompilacje dla niedost\u0119pnej jeszcze na rynku (przynajmniej w chwili, gdy pisz\u0119 te s\u0142owa) Amigi One A1222<\/strong>. Mo\u017cemy uruchomi\u0107 gr\u0119 z jednej z ikon w tym katalogu, lecz nie musimy tego robi\u0107, gdy\u017c ikona laucher<\/strong> w katalogu g\u0142\u00f3wnym sama dobierze najbardziej odpowiedni\u0105 wersj\u0119 gry (w moim przypadku oczywi\u015bcie Tower57_AOS4 32bit). Jednak\u017ce je\u015bli chcemy aktywowa\u0107 tooltypy (np. w celu zobaczenia licznika fps czy regulacji trybu buforowania obrazu), nale\u017cy do zrobi\u0107 przy ikonach dla plik\u00f3w wykonywalnych, gdy\u017c zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce tooltypy przy ikonie Launch s\u0105 ignorowane.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – wiki<\/p><\/div>\n

Po uruchomieniu gry widzimy menu przedstawione w ciekawej p\u00f3\u0142okr\u0105g\u0142ej formie<\/strong>. Na pocz\u0105tku warto wybra\u0107 pozycje „option”, tam mo\u017cemy ustawi\u0107 np. w\u0142\u0105cznie samouczk\u00f3w, poziom „drgania ekranu”, wspomaganie celowania, g\u0142o\u015bno\u015b\u0107 muzyki i d\u017awi\u0119ku, rozdzielczo\u015b\u0107 ekranu oraz j\u0119zyk. Warto podkre\u015bli\u0107, \u017ce w\u015br\u00f3d o\u015bmiu dost\u0119pnych lokalizacji znajdziemy te\u017c polsk\u0105<\/strong>, wynika to zapewne z faktu, \u017ce cho\u0107 ludzie tworz\u0105cy gr\u0119 pochodz\u0105 z Niemiec, to sam wydawca w postaci 11 bit studios<\/strong> jest firm\u0105 mieszcz\u0105c\u0105 si\u0119 w naszym kraju. Na koniec mamy mo\u017cliwo\u015b\u0107 ustawienia sterowania, odpowiednio duet klawiatura plus mysz lub joypad.<\/p>\n

Tutaj nale\u017cy si\u0119 wyja\u015bnienie, \u017ce Tower 57 oficjalnie zaliczany jest do gatunku twin-stick shooter\u00f3w<\/strong>, co oznacza, \u017ce mo\u017cemy swobodnie celowa\u0107, niezale\u017cnie od tego, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 porusza si\u0119 nasz bohater<\/strong>. Przy czym jest tak wy\u0142\u0105cznie w\u00f3wczas, gdy zdecydujemy si\u0119 gra\u0107 klawiatur\u0105 i mysz\u0105. W przypadku gry padem celownik zawsze obraca si\u0119 tam gdzie obr\u00f3ci si\u0119 sterowany przez nas bohater<\/strong>. Pocz\u0105tkowo przypuszcza\u0142em, \u017ce jest to by\u0107 mo\u017ce jedynie u\u0142omno\u015b\u0107 wersji amigowej, jednak ogl\u0105daj\u0105c na YT rozgrywk\u0119 na pecetach, doszed\u0142em do wniosku, \u017ce nie tylko nasza platforma cierpi na t\u0119 przypad\u0142o\u015b\u0107. Szkoda, bo przecie\u017c znane s\u0105 przypadki innych gier gdzie postaci\u0105 sterujemy lew\u0105 ga\u0142k\u0105 pada, a niezale\u017cnie celownikiem sterujemy praw\u0105. Niestety tutaj prawa ga\u0142ka pozostaje martwa.<\/p>\n

Mimo tego ograniczenia pocz\u0105tkowo pr\u00f3bowa\u0142em jednak gra\u0107 padem, gdy\u017c nie przepadam za gr\u0105 na klawiaturze gdzie ob\u0142o\u017conych jest woko\u0142o 10 klawiszy, z kt\u00f3rych dosy\u0107 cz\u0119sto trzeba korzysta\u0107. Niestety pad pomimo pozornie lepszego komfortu sterowania naszym bohaterem pokazywa\u0142 swoj\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 w ogniu walki. Mysz i klawiatura pozwala\u0142a np. na cofanie si\u0119 przy jednoczesnym ostrzale przeciwnika, w przypadku pada by\u0142o to niemo\u017cliwe, co gorsza cz\u0119sto zbyt gwa\u0142townie obracaj\u0105c si\u0119 na przeciwnika (by skierowa\u0107 na\u0144 nasz celownik) mimowolnie nasz bohater zaczyna\u0142 porusza\u0107 si\u0119 w jego kierunku nara\u017caj\u0105c si\u0119 na rany. Reasumuj\u0105c, cho\u0107 pozornie mia\u0142o by\u0107 wygodniej, to w efekcie okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce stopie\u0144 trudno\u015bci gry wzr\u00f3s\u0142 niepomiernie, szybko wi\u0119c przestawi\u0142em si\u0119 na sterowanie gryzoniem w po\u0142\u0105czeniu z klawiszami.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – postacie do wyboru<\/p><\/div>\n

Przed rozpocz\u0119ciem zabawy czeka nas wyb\u00f3r tr\u00f3jki z siedmiu bohater\u00f3w.<\/p>\n

Don<\/strong> – gangster rodem z epoki Ala Capone
\nNaukowiec<\/strong> kobieta
\nBlondw\u0142osa oficer policji<\/strong>
\n\u0141ysy \u017cebrak<\/strong>
\nDyplomata<\/strong> z cylindrem na g\u0142owie
\nSzpieg<\/strong> o dziewcz\u0119cym obliczu
\nCyborg<\/strong> podobny do Chucka Norrisa<\/p>\n

Ka\u017cdy z „siedmiu wspania\u0142ych” dysponuje indywidualnym atakiem specjalnym oraz broni\u0105 dost\u0119pn\u0105 na starcie<\/strong>. W menu wyboru od razu mamy podgl\u0105d na demonstracj\u0119 dzia\u0142ania ataku specjalnego<\/strong>. Oczywi\u015bcie z tej mo\u017cliwo\u015bci nie mo\u017cemy korzysta\u0107 nieustannie, trzeba cierpliwie czeka\u0107 wybijaj\u0105c po drodze r\u00f3\u017cnorak\u0105 drobnic\u0119, a\u017c odpowiedni niebieski pasek gotowo\u015bci do wykonania super ataku wype\u0142ni si\u0119 w ca\u0142o\u015bci. W grze nie wyst\u0119puje jako taki standardowy system reguluj\u0105cy liczb\u0119 \u017cy\u0107. Oznacza to, \u017ce ka\u017cdy z bohater\u00f3w dysponuje na starcie jednym \u017cyciem<\/strong>, czyli maj\u0105c trzyosobowy sk\u0142ad, w sumie mamy jakby trzy \u017cycia przy czym ka\u017cde z nich jest inne. Je\u015bli grali\u015bcie kiedy\u015b w Mario<\/strong> czy Gian\u0119<\/strong> (s\u0105 w og\u00f3le tacy co nie grali?), to z pewno\u015bci\u0105 pami\u0119tacie sytuacj\u0119, gdy mieli\u015bcie przypakowanego du\u017cego Mario z podw\u00f3jnym strzelaniem itp. Po czym, gdy stracili\u015bcie \u017cycie rozpoczynali\u015bcie s\u0142abiutkim malutkim i nieuzbrojonym w\u0105saczem, kt\u00f3ry pada\u0142 jak mucha w zetkni\u0119ciu z przeciwnikiem.<\/p>\n

W przypadku Tower 57 wyst\u0119puje bardzo podobna sytuacja. Najcz\u0119\u015bciej bowiem jest tak, \u017ce rozbudowujemy jak dalece si\u0119 da jednego z bohater\u00f3w<\/strong>, jednak gdy ten ginie musimy zast\u0105pi\u0107 go kim\u015b z pozosta\u0142em dw\u00f3jki, przy czym ka\u017cdy z nich przy poprzedniku jest „cienki jak barszcz”. Sposob\u00f3w na rozbudow\u0119 naszych ludzi jest naprawd\u0119 sporo.<\/strong>\u00a0Mo\u017cemy ulepsza\u0107 obie r\u0119ce co sprawia, \u017ce bro\u0144 w nich trzymana ma wi\u0119ksz\u0105 skuteczno\u015b\u0107. Mo\u017cemy wzmacnia\u0107 nasz tu\u0142\u00f3w, co powoduje wyd\u0142u\u017cenie paska energii \u017cyciowej, a na maksymalnym poziomie rozbudowy stopniow\u0105 automatyczn\u0105 regeneracj\u0119 si\u0142 witalnych. Ulepszenie n\u00f3g odpowiada za szybsze poruszanie si\u0119. Nadmieniam, \u017ce w ogniu walki mo\u017cemy straci\u0107 ko\u0144czyny, co uniemo\u017cliwi nam trzymania broni, czy normalnego chodzenia, jednak nawet w takim przypadku mo\u017cemy pr\u00f3bowa\u0107 po\u015blimaczy\u0107 si\u0119 na w\u0142asnym tu\u0142owiu do najbli\u017cszego punktu regeneracji w\u0142asnego cia\u0142a, gdzie po prostu kupujemy nowe nogi i jak gdyby nigdy nic mo\u017cemy dalej kontynuowa\u0107 misj\u0119.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – pocz\u0105tek gry<\/p><\/div>\n

Obok cia\u0142a mo\u017cemy tak\u017ce usprawnia\u0107 bro\u0144<\/strong>, zwi\u0119kszaj\u0105c odpowiednio takie cechy jak, dost\u0119pny zapas amunicji w magazynku si\u0142a i zasi\u0119g ra\u017cenia tudzie\u017c nadawa\u0107 im cech specjalnych typu pociski ogniowe czy zawieraj\u0105ce trucizn\u0119. Wszystko to kupujemy za kas\u0119, kt\u00f3r\u0105\u00a0zbieramy po drodze niszcz\u0105c porozrzucane na planszy skrzynie. Niestety got\u00f3wki ustawicznie brakuje<\/strong>. Nie ma szans na to by za zebrane po drodze monety (no chyba, \u017ce wejdziemy w wir hazardu, ale o tym p\u00f3\u017aniej) maksymalnie wy\u017cy\u0142owa\u0107 ca\u0142\u0105 nasz\u0105 tr\u00f3jk\u0119 wraz z broni\u0105, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 pos\u0142uguj\u0105. Ze swojego do\u015bwiadczenia mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w czasie gdy przeszed\u0142em ca\u0142\u0105 gr\u0119 uda\u0142o mi si\u0119 rozbudowa\u0107 jednego bohatera do maksymalnego poziomu tu\u0142owia, w kt\u00f3rym odnawia\u0142 si\u0119 pasek energii, drugiego gdzie pasek energii by\u0142 o 25% wi\u0119kszy w stosunku do standardu, dla obu lekko podrasowa\u0142em ko\u0144czyny oraz wzmocni\u0142em po jednej broni, gdzie\u015b tam po drodze pewnie ze trzy razy dokupi\u0142em nowe nogi. I to wszystko, ca\u0142a kasa si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, trzeciego z bohater\u00f3w praktycznie nie ulepsza\u0142em, bo nie by\u0142o za co.<\/p>\n

To dlatego przywo\u0142a\u0142em Mario i nieciekaw\u0105 sytuacj\u0119 po utracie rozbudowanej postaci. Niemniej w przypadku Tower 57 nie jest a\u017c tak \u017ale, gdy\u017c gra oferuje tutaj mo\u017cliwo\u015b\u0107 taktycznego podej\u015bcia do sprawy. Tak si\u0119 bowiem sk\u0142ada, \u017ce zmiany postaci mo\u017cemy dokona\u0107 nie tylko jako konieczne nast\u0119pstwo po zgonie kompana, ale te\u017c bardzo cz\u0119sto<\/strong> (cho\u0107 nie zawsze) w dowolnym momencie gry<\/strong>. Je\u015bli wi\u0119c zbli\u017camy si\u0119 do „gor\u0105cej strefy” np. do bossa i czujemy, \u017ce to starcie przyp\u0142acimy w\u0142asn\u0105 krwi\u0105, mo\u017cemy dokona\u0107 zamiany i najpierw pu\u015bci\u0107 s\u0142absz\u0105 posta\u0107 na podm\u0119czenie przeciwnika, a gdy ta bohatersko polegnie wej\u015b\u0107 do akcji z najsilniejsz\u0105 postaci\u0105 by dobi\u0142 besti\u0119 i by zachowa\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszej kontynuacji misji kieruj\u0105c najwi\u0119kszym asem w dru\u017cynie.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 bursztynowy Boing<\/p><\/div>\n

Co, gdy mimo wszystko nasz ulubieniec zginie? Nie jest to sytuacja nieodwracalna, gdy\u017c na terenie wie\u017cy mo\u017cna znale\u017a\u0107 bursztynowe kule<\/strong> pozwalaj\u0105ce na wskrzeszenie martwej postaci. Dokonujemy tego udaj\u0105c si\u0119 z kul\u0105 do wr\u00f3\u017cki<\/strong>. Niestety odnios\u0142em wra\u017cenie, \u017ce wr\u00f3\u017cek jest wi\u0119cej ni\u017c kul. Tych pomara\u0144czowych w ca\u0142ej grze znalaz\u0142em, tyle \u017ce m\u00f3g\u0142bym je policzy\u0107 na palcach jednej r\u0119ki. W dodatku cz\u0119\u015b\u0107 z nich ukryta jest za zamkni\u0119tymi drzwiami, aby je otworzy\u0107 nale\u017cy si\u0119 pos\u0142u\u017cy\u0107 umiej\u0119tno\u015bciami hackerskimi.<\/strong> Samo hackowanie drzwi polega na wzi\u0119ciu udzia\u0142u w prostej minigierce z AI, gierka jest „cokolwiek g\u0142upiutka” i szybko odkryjemy taktyk\u0119, kt\u00f3ra zawsze b\u0119dzie gwarantowa\u0107 powodzenie w procesie hackowania. Dodatkowo jak w ka\u017cdej porz\u0105dnej zr\u0119czno\u015bci\u00f3wce mo\u017cemy trafi\u0107 na ukryte korytarze i pomieszczenia,<\/strong> warto wi\u0119c czasami strzela\u0107 do pustych \u015bcian (zak\u0142adam, \u017ce zapewne wszystkich nie odkry\u0142em, wi\u0119c magicznych kul mo\u017ce by\u0107 do zdobycia jednak wi\u0119cej ni\u017c cztery czy pi\u0119\u0107), bo mo\u017ce za nimi kry\u0107 si\u0119 niespodzianka. Obok kul pomara\u0144czowych znajdziemy te\u017c nieco cz\u0119\u015bciej wyst\u0119puj\u0105ce niebieskie,<\/strong> kt\u00f3re automatycznie powi\u0119kszaj\u0105 pasek ataku specjalnego na maksa. Ciekawostk\u0105 jest fakt, \u017ce obie kule s\u0105 kraciaste<\/strong>, trudno powiedzie\u0107 czy to przypadek, czy \u015bwiadome mrugni\u0119cie okiem przez by\u0142ych amigowc\u00f3w z Pixwerku. Swoje akcenty doda\u0142 te\u017c sam Daytona, w grze znalaz\u0142em plakaty z pozdrowieniami dla admina jednego z amigowych for, a na ostatnim etapie zawieszony obraz ju\u017c z typowo bia\u0142o czerwon\u0105 kraciast\u0105 pi\u0142eczk\u0105, kt\u00f3ra mia\u0142a zagrzewa\u0107 do walki z fina\u0142owym bossem<\/strong>. Wracaj\u0105c jeszcze do temat\u00f3w zwi\u0105zanych z podtrzymywaniem naszych postaci przy \u017cyciu, dodam, \u017ce na polu boju znajdziemy porozrzucane apteczki oraz magazynki z amunicj\u0105<\/strong> (s\u0105 te\u017c specjalne budki, gdzie mo\u017cemy je kupi\u0107 za pieni\u0105dze), no i oczywi\u015bcie istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zapisu stanu gry. Przy czym nie mo\u017cemy tego zrobi\u0107 w dowolnym momencie, a jedynie w specjalnie przeznaczonych do tego celu punktach. Tych nie ma za wiele, przeci\u0119tnie po 2 – 3 na dany poziom, jednak uwa\u017cam, \u017ce to rozs\u0105dn\u0105 liczba, kt\u00f3ra z jednej strony nie zmusza nas do powtarzania nie wiadomo jak d\u0142ugich sekwencji, a z drugiej wymaga jednak od gracza troch\u0119 zaanga\u017cowania pokazuj\u0105c, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 za \u0142atwo.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – amigowe pozdrowienia w centrum miasta<\/p><\/div>\n

Tower 57 obok misji typowo bojowych oferuje te\u017c momenty gdzie mo\u017cemy troch\u0119 odetchn\u0105\u0107<\/strong>. Tak\u0105 pierwsz\u0105 spokojn\u0105 misj\u0105 rozpoznawcz\u0105 jest dworzec, do kt\u00f3rego doje\u017cd\u017camy poci\u0105giem zaraz po rozpocz\u0119ciu przygody, jednak prawdziwym centrum rekreacji i rozrywki jest miasto<\/strong>, gdzie b\u0119dziemy wraca\u0107 kilkukrotnie. Ta lokacja pokazuje, \u017ce jednak od czas\u00f3w Chaos Engine min\u0119\u0142y ca\u0142e epoki, t\u0142umy spaceruj\u0105cych ludzi, je\u017cd\u017c\u0105ce ulicami samochody, neony, hotele, kasyna, sklepy, knajpy<\/strong> – kiedy\u015b po prostu si\u0119 takich gier nie robi\u0142o. Samo zwiedzanie tego t\u0119tni\u0105cego \u017cyciem miejsca by\u0142oby jednak nudne, zatem obok chwil wytchnienia mo\u017cemy tutaj podreperowa\u0107 swoje cia\u0142o np. kupuj\u0105c lepsze nogi w sklepie mi\u0119snym, tudzie\u017c zaopatrzy\u0107 si\u0119 w przydatne przedmioty czy bro\u0144. Przede wszystkim mo\u017cemy tak\u017ce podreperowa\u0107 stan naszego portfela. Na ulicach spotkamy handlarza skupiaj\u0105cego pomara\u0144czowe kule<\/strong>, podobno jest to rzecz bardzo droga, pisz\u0119 podobno, bo nigdy nie odwa\u017cy\u0142em si\u0119 sprzeda\u0107 tak deficytowego towaru, alternatywnym sposobem na wzbogacenie si\u0119 jest hazard<\/strong>. Na terenie miasta mo\u017cemy zagra\u0107 w trzy kubki, darta, jednor\u0119kiego bandyt\u0119 czy wbijanie gwo\u017adzi na wy\u015bcigi<\/strong>. Oczywi\u015bcie nie musz\u0119 dodawa\u0107, \u017ce tego typu zabawy mog\u0105 przynie\u015b\u0107 efekt odwrotny od zamierzonego, czyli zamiast sta\u0107 si\u0119 bogatsi mo\u017cemy ca\u0142kowicie si\u0119 sp\u0142uka\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – ostatnia misja z akcentem amigowym na \u015bcianie.<\/p><\/div>\n

Miasto ma swoje uroki jednak nie ma jednak co ukrywa\u0107, \u017ce najbardziej rozgrzej\u0105 nas misje bojowe. Walki toczymy w r\u00f3\u017cnych sceneriach m.in. w kana\u0142ach na bagnach, fabryce w laboratorium badawczym, wi\u0119zieniu, ale te\u017c np, w pa\u0142acu stylizowanym na mod\u0142\u0119 staro\u017cytnego Rzymu<\/strong>. Krajobrazy s\u0105 wi\u0119c cz\u0119sto skrajnie r\u00f3\u017cne od siebie, a je\u015bli nam si\u0119 nie podobaj\u0105 to elementy wystroju mo\u017cemy je zr\u00f3wna\u0107 z ziemi\u0105. Tower 57 nie jest mo\u017ce gr\u0105, w kt\u00f3rej mo\u017cna zniszczy\u0107 absolutnie wszystko, ale naprawd\u0119 oferuje w tym wzgl\u0119dzie niebagatelne mo\u017cliwo\u015bci. Mo\u017cna sobie pou\u017cywa\u0107 na przyt\u0142aczaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015bci przedmiot\u00f3w u\u017cytku codziennego np. wyposa\u017ceniu WC, a tak\u017ce na pos\u0105gach, pojazdach, p\u0142otach itp.<\/strong> Obok bogactwa scenerii gra oferuje r\u00f3wnie du\u017ce bogactwo przeciwnik\u00f3w<\/strong>, s\u0105 zwykli ludzie w postaci umundurowanych stra\u017cnik\u00f3w czy \u0142apiduch\u00f3w wyposa\u017conych w pi\u0142y do kawa\u0142kowania cia\u0142a, s\u0105 te\u017c jaszczuropodobne bestie lubi\u0105ce skraca\u0107 nas o d\u0142ugo\u015b\u0107 n\u00f3g, bagienne potwory z wielkimi mackami, kilka rodzaj\u00f3w pe\u0142zaj\u0105cych glut\u00f3w, a nawet prawdziwe dinozaury. S\u0105 wreszcie sztuczne twory wyhodowane w laboratoriach, z postaci ma\u0142ych grup kwadratowych czerwonych gryzoni, czy niewielkich \u015bmig\u0142owc\u00f3w pluj\u0105cych do nas jakim\u015b \u015bwi\u0144stwem, tudzie\u017c stada nosicieli trucizny w szklanych kopu\u0142ach. Wreszcie mechaniczne roboty wi\u0119kszego kalibru, jak tocz\u0105ce si\u0119 w naszym kierunku sk\u0142adane kule czy wyj\u0105tkowo perfidny lataj\u0105cy stw\u00f3r potrafi\u0105cy na odleg\u0142o\u015b\u0107 wysysa\u0107 z nas energi\u0119 \u017cyciow\u0105. Wreszcie mo\u017cemy stan\u0105\u0107 do walki z czo\u0142gami, ale co ciekawe kilkukrotnie w grze r\u00f3wnie\u017c sami mamy okazj\u0119 zasi\u0105\u015b\u0107 za sterami takiej maszyny<\/strong>, co znacznie pomaga w likwidacji przeciwnik\u00f3w. Wszyscy wymienieni wcze\u015bniej wrogowie s\u0105 jednak niczym wobec boss\u00f3w<\/strong>, kt\u00f3rych w grze spotkamy kilka i z kt\u00f3rych zw\u0142aszcza jednego zapami\u0119tam jeszcze na d\u0142ugo.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Tower57 – kierujemy czo\u0142giem<\/p><\/div>\n

Ko\u0144cz\u0105c opis rozgrywki nadmieni\u0119, \u017ce gra oferuje r\u00f3wnie\u017c zabaw\u0119 wieloosobow\u0105<\/strong>. Niestety w wersji amigowej nie ma mo\u017cliwo\u015bci gry po sieci, gdy\u017c jak t\u0142umaczy Daytona, Pixwerk w pewnym momencie postawi\u0142 tutaj na komercyjne rozwi\u0105zanie, kt\u00f3rego nie mo\u017cna zaimplementowa\u0107 na naszej platformie. Natomiast nie ma \u017cadnych przeciwskaza\u0144, by gra\u0107 we dw\u00f3jk\u0119 na jednym komputerze, co obrazuje poni\u017cszy film, gdzie do gry zaprosi\u0142em syna (przepraszam za wra\u017cenie kadrowanego obrazu, jednak aby odr\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 od przynajmniej nastu podobnych film\u00f3w na YT kr\u0119conych z PC, aktywowa\u0142em tryb gry w oknie, jednak w przypadku okna FullHD otwartego na ekranie FullHD, gra obcina wszystkie ramki, zostawiaj\u0105c widoczn\u0105 jedynie po\u0142ow\u0119 g\u00f3rnej).
\n