{"id":2910,"date":"2019-11-26T18:43:36","date_gmt":"2019-11-26T17:43:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.amigaone.pl\/?p=2910"},"modified":"2019-12-02T15:32:11","modified_gmt":"2019-12-02T14:32:11","slug":"blastaway","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.amigaone.pl\/?p=2910","title":{"rendered":"Blastaway"},"content":{"rendered":"

Rok 1980, firma Midway<\/strong> opromieniona sukcesem gry Space Invaders<\/span><\/strong>, kt\u00f3rej licencj\u0119 na rynek ameryka\u0144ski zdoby\u0142a od japo\u0144skiego Taito<\/span><\/strong>, pr\u00f3buje ku\u0107 \u017celazo, p\u00f3ki gor\u0105ce wydaj\u0105c kolejne strzelanki<\/span> na automaty, jedn\u0105 z nich jest Wizard Of Wor<\/span><\/strong>, jednak ani on, ani dziesi\u0105tki innych tytu\u0142\u00f3w nie zbli\u017cy\u0142y si\u0119 do popularno\u015bci klasyka rodem z kraju kwitn\u0105cej wi\u015bni. Pomimo tych okoliczno\u015bci sam Wizard Of Wor<\/span><\/strong> zdoby\u0142 jednak dosy\u0107 dobre recenzje w \u00f3wczesnej prasie i doczeka\u0142 si\u0119 nawet konwersji z automat\u00f3w na o\u015bmiobitowe maszyny Atari<\/strong> oraz Commodore 64<\/strong>.<\/p>\n

Jako u\u017cytkownik kilku konsol Atari i komputera Atari 800XL<\/strong>, a tak\u017ce niegdy\u015b sta\u0142y bywalec w budkach z automatami, przyznaj\u0119 si\u0119 bez bicia, \u017ce o tym tytule nigdy nie s\u0142ysza\u0142em. Nic zreszt\u0105 dziwnego, sama gra jako produkcja z 1980 roku szat\u0105 graficzn\u0105 nie mo\u017ce r\u00f3wna\u0107 si\u0119 z tytu\u0142ami nawet o rok czy dwa lata m\u0142odszymi, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o p\u00f3\u017aniejszych. Grywalno\u015bciowo<\/span> tak\u017ce nie porywa i nie jest przypadkiem, i\u017c jest to pozycja mniej znana od \u00f3wczesnych konkurent\u00f3w takich jak wspomniany Space Invaders<\/span> czy Asteroids<\/span><\/strong>. Nie tylko na automatach, ale i na ma\u0142ym Atari by\u0142o wiele ciekawszych gier, kt\u00f3re trafia\u0142y na zestawy kaset sprzedawane po gie\u0142dach. Zapewne nie us\u0142ysza\u0142bym o tej pozycji ju\u017c nigdy, gdyby nie nowa amigowa<\/span> gra Blastaway<\/span><\/strong><\/a>, kt\u00f3rej autor podkre\u015bla mocn\u0105 inspiracj\u0119 tym klasycznym tytu\u0142em.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Wizard Of Wor<\/p><\/div>\n

Przygotowuj\u0105c si\u0119 do recenzji Blastaway<\/span>, postanowi\u0142em uruchomi\u0107 orygina\u0142 pod MAME<\/strong><\/a>, by przekona\u0107 si\u0119 na w\u0142asne oczy jak mocna jest to inspiracja. Nie chc\u0105c si\u0119 rozpisywa\u0107 zbyt wiele na temat czterdziestoletniego staruszka, kt\u00f3ry wszak nie jest przedmiotem tej recenzji, potwierdzam, \u017ce rzeczywi\u015bcie podobie\u0144stw jest sporo<\/strong> (akcja gry toczy si\u0119 w labiryncie, strzelamy do zwyk\u0142ych przeciwnik\u00f3w jak cyklicznie pojawiaj\u0105cych si\u0119 boss\u00f3w, w tle przygrywa prosta muzyka w takt jednego powtarzaj\u0105cego si\u0119 rytmu), aczkolwiek na pierwszy rzut oka da si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 jedn\u0105 fundamentaln\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119. W wersji na automaty, zawsze gramy w duecie, nawet je\u015bli ustawimy rozgrywk\u0119 na jednego gracza, to pomaga nam druga komputerowa posta\u0107, kt\u00f3ra skutecznie eliminuje wsp\u00f3lnych wrog\u00f3w.<\/p>\n

Drugim tytu\u0142em, o kt\u00f3rym wspomina autor Simone Bevilacqua<\/span><\/strong> jest zdecydowanie bardziej znany, w niekt\u00f3rych kr\u0119gach wr\u0119cz kultowy The Chaos Engine<\/strong>. Przy czym jest to inspiracja odnosz\u0105ca si\u0119 do stylu graficznego, co mocno wida\u0107, zw\u0142aszcza na pocz\u0105tku gry, gdy akcja toczy si\u0119 na arenie THE CAVES<\/span>. Nadmieni\u0119 przy tym, \u017ce cho\u0107 Blastaway<\/span> by\u0142 tworzony z my\u015bl\u0105 o Amigach<\/span> nowej generacji (minimalne wymagania to procesor 500MHz<\/span>), to ca\u0142a grafika utrzymana jest w od kilku lat modnej w \u015bwiecie gier Indie konwencji retro z wielkimi pixelami<\/span> i niezbyt du\u017c\u0105 palet\u0105 kolor\u00f3w<\/strong>. Autor od zawsze lubuje si\u0119 w tego typu oprawie, czego przyk\u0142adem by\u0142y jego wcze\u015bniejsze produkcje, takie jak BOH<\/strong>. Zreszt\u0105 publikacja gry pod szyldem RETREAM<\/span><\/strong> (wydaj\u0105cym gry r\u00f3wnie\u017c dla Amigi klasycznej i Commodore 64) do czego\u015b zobowi\u0105zuje. Do oldskulowej<\/span> oprawy graficznej, dopasowuje si\u0119 muzyka, gdzie wybrzmiewa jeden powtarzaj\u0105cy si\u0119 rytm, mog\u0105cy kojarzy\u0107 si\u0119 z produkcjami sprzed 40 lat, takimi jak film Szcz\u0119ki czy wspomniana gra Space Invaders<\/span>. Podk\u0142adu muzycznego nawet z pocz\u0105tku nie\u017ale si\u0119 s\u0142ucha, mo\u017cna wr\u0119cz pokusi\u0107 si\u0119 o stwierdzenie, \u017ce dodaje on nieco dreszczyku, aczkolwiek 50 poziom\u00f3w w rytm jednego ustawicznie powtarzaj\u0105cego si\u0119 motywu mo\u017ce by\u0107 irytuj\u0105ce. Na szcz\u0119\u015bcie muzyk\u0119 da si\u0119 wyciszy\u0107. Podczas gry us\u0142yszymy te\u017c kr\u00f3tki chipowy jingel<\/span>, kt\u00f3ry przygrywa nam po zako\u0144czeniu ka\u017cdego etapu, w czasie rozgrywki rzecz jasna wyst\u0119puj\u0105 tak\u017ce efekty SFX<\/span>.<\/p>\n

Pomimo i\u017c sama grafika jest mocno retro, to opcje dotycz\u0105ce rozdzielczo\u015bci s\u0105 ju\u017c zdecydowanie bardziej dzisiejsze<\/span>, gdy\u017c mo\u017cemy ustawi\u0107 sobie dowoln\u0105 w przedziale od 640×480<\/span> do 1920×1080<\/span>.<\/strong> W opcjach grafiki znajdziemy tak\u017ce tryb CRT<\/span>, jego aktywacja spowoduje wy\u015bwietlanie grafiki z filtrem scanline<\/span>. Niestety nigdzie nie znajdziemy opcji zmiany proporcji obrazu, zawsze, nawet graj\u0105c na ekranach panoramicznych obszar gry b\u0119dzie si\u0119 wy\u015bwietla\u0107 w proporcjach 4:<\/span>3<\/strong>. Ponadto w preferencjach gry mo\u017cemy regulowa\u0107 ob\u0142o\u017cenie klawiszy o ile zdecydujemy si\u0119 na sterowanie klawiatur\u0105.<\/span> W przypadku pada nic nie musimy robi\u0107,<\/span> urz\u0105dzenie jest wykrywane i skonfigurowane w spos\u00f3b automatyczny.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Blastaway – arena numer 3<\/p><\/div>\n

Blastaway<\/span> jest klasyczn\u0105 labiryntow\u0105 strzelank\u0105<\/span>, kt\u00f3r\u0105 \u015bmia\u0142o mo\u017cna uzna\u0107 za spadkobierc\u0119 Wizard of Wor<\/span>. Strzelamy do przeciwnik\u00f3w, potem do boss\u00f3w, cel to wyeliminowanie wszystkich wrog\u00f3w, co umo\u017cliwi nam przej\u015bcie do kolejnej planszy<\/strong>. Grywalno\u015b\u0107<\/span> nie jest niestety mocn\u0105 stron\u0105 programu. Przeciwnicy poruszaj\u0105 si\u0119 dosy\u0107 anemicznie i schematycznie<\/strong>. Przy odpowiedniej taktyce, zw\u0142aszcza na pocz\u0105tkowym etapie gry, \u00a0spokojnie i bez wi\u0119kszego stresu jeste\u015bmy w stanie wyeliminowa\u0107 jednego po drugim. Z kolei wrogowie pojawiaj\u0105cy si\u0119 na ko\u0144cu ka\u017cdej z plansz, czyli Hodwor<\/span> i Ikuwor<\/span> dla odmiany poruszaj\u0105 si\u0119 bardzo szybko, a ich zabicie pierwszym strza\u0142em wi\u0105\u017ce si\u0119 z bonusow\u0105 liczb\u0105 punkt\u00f3w<\/strong>. By skutecznie ich eliminowa\u0107 trzeba wypracowa\u0107<\/span> odpowiedni\u0105 taktyk\u0119, kt\u00f3ra polega na ubiciu ostatniego zwyk\u0142ego wroga b\u0119d\u0105c w dobrej lokalizacji,<\/span> najlepiej gdzie\u015b w d\u0142ugim korytarzu pozbawionym bocznych odn\u00f3g, kt\u00f3ry pozwoli nam na odpowiednio d\u0142ugi czas reakcji, by obr\u00f3ci\u0107 si\u0119 i odda\u0107 strza\u0142 w kierunku nadlatuj\u0105cego bossa. Oczywi\u015bcie w miar\u0119 up\u0142ywu gry plansze s\u0105 coraz bardziej otwarte i na niekt\u00f3rych levelach<\/span> znalezienie bezpiecznej przystani staje si\u0119 trudniejsze. Drug\u0105 zasadnicz\u0105 trudno\u015bci\u0105 jest ca\u0142kiem oryginalnie rozwi\u0105zany system \u017cy\u0107.<\/strong><\/p>\n

Tak naprawd\u0119 nie mamy tutaj w og\u00f3le do czynienia z klasycznym odrodzeniem naszego bohatera. Bardziej przypomina to system znany z Cannon<\/span> Fodder<\/span><\/strong>, gdzie dochodz\u0105 nowi rekruci. Na pocz\u0105tku klasycznie startujemy z trzyosobow\u0105 za\u0142og\u0105, przy czym inaczej ni\u017c w CF<\/span> nie mamy mo\u017cliwo\u015bci sterowania ca\u0142\u0105 trojk\u0105. Standardowo kierujemy poczynaniami jednego bohatera, a reszta ekipy grzecznie czeka za bram\u0105<\/span>, je\u015bli pierwszy z \u017co\u0142nierzy ginie, na jego miejsce wchodzi kolejny. Zamkni\u0119te wrota chroni\u0105 oczekuj\u0105cych przed atakiem obcych, lecz uwaga w momencie, gdy s\u0105 otwarte, wroga jednostka mo\u017ce przez nie wej\u015b\u0107 i bez \u017cadnego oporu wyko\u0144czy\u0107 ca\u0142\u0105 oczekuj\u0105c\u0105 w bazie ekip\u0119.<\/strong> Z jednej strony takie rozwi\u0105zanie zas\u0142uguje na plus, bo autor udowodni\u0142, \u017ce nawet w tak oklepanym do b\u00f3lu temacie, jak labiryntowe strzelanki<\/span> mo\u017cna pokusi\u0107 si\u0119 o szczypt\u0119 oryginalno\u015bci, z drugiej jest to jednak r\u00f3wnie\u017c minus. W wi\u0119kszo\u015bci podobnych tytu\u0142\u00f3w, zgromadzenie zapasu np. sze\u015bciu dodatkowych \u017cy\u0107 gwarantuje, \u017ce nawet w przypadku utraty jednego, czeka nas jeszcze d\u0142uga rozgrywka. W przypadku Blastaway<\/span> jeden g\u0142upi b\u0142\u0105d polegaj\u0105cy na wpuszczeniu przeciwnika podczas wychodzenia z bazy, lub co gorsza utrata<\/span> \u017cycia w tym momencie (w\u00f3wczas martwe cia\u0142o blokuje bram\u0119 i ta ca\u0142y czas pozostaje otwarta), mo\u017ce oznacza\u0107, \u017ce mozolnie zbierane bonusy powoduj\u0105ce przyrost nowych rekrut\u00f3w na nic si\u0119 zdadz\u0105, gdy\u017c w ci\u0105gu jednej sekundy tracimy wszystkich i mamy Game<\/span> Over<\/span>.<\/strong>
\n