\nWojna konsol, kojarzy si\u0119 dzisiaj g\u0142\u00f3wnie z rywalizacj\u0105 Microsoftu Nintendo<\/strong> i Sony<\/strong>, jednak wbrew pozorom nie jest zjawiskiem nowym i liczy sobie ju\u017c zgo\u0142a 40 lat. Sukces Atari 2600<\/strong>, kt\u00f3re b\u0119d\u0105c jedn\u0105 z pierwszych maszyn do gier wykorzystuj\u0105cych wymienne kartrid\u017ce podbi\u0142a serca milion\u00f3w klient\u00f3w, wydaj\u0105cych na zakup konsol i gier niema\u0142e pieni\u0105dze, musia\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 innych powa\u017cnych graczy na ameryka\u0144skim rynku domowej rozrywki. Jednym z nich by\u0142 Mattel<\/strong>. Pocz\u0105tkowo by\u0142a to niewielka firma, kt\u00f3ra od 1945 roku zajmowa\u0142a si\u0119 produkcj\u0105 ramek do zdj\u0119\u0107 i akcesori\u00f3w dla lalek. Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 diametralnie w 1959 roku, kiedy na rynek wprowadzono lalk\u0119 Barbie<\/strong>.<\/p>\n
Ogromny sukces Barbie przeistoczy\u0142 Mattela w bogatego potentata, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 skupywa\u0107 inne firmy z bran\u017cy zabawkarskiej oraz tworzy\u0107 w\u0142asne sp\u00f3\u0142ki c\u00f3rki. Jedn\u0105 z nich by\u0142a Mattel Electronics<\/strong>, kt\u00f3ra w 1977 wyprodukowa\u0142a prze\u0142omowe Auto Race<\/strong>, uznawane dzi\u015b za pierwsz\u0105 r\u0119czn\u0105 gr\u0119 elektroniczn\u0105<\/strong>. Mimo bardzo skromnej oprawy audiowizualnej sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z kilku czerwonych \u015bwiate\u0142 led, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142o popiskiwanie prostych d\u017awi\u0119k\u00f3w gra \u015bwi\u0119ci\u0142a triumfy, staj\u0105c si\u0119 zaczynem ca\u0142ej linii innych konsol kieszonkowych. P\u00f3\u017aniejsi nast\u0119pcy jak Football<\/strong> czy Battlestar Galactica<\/strong>, sprzedali si\u0119 w milionach sztuk, co da\u0142o Mattelowi ostateczne przekonanie dla wej\u015bcia na rynek konsol stacjonarnych.<\/p>\n W 1979 roku z powodzeniem przetestowano konstrukcj\u0119 Intellivision, co pozwoli\u0142o na rynkowy debiut w 1980 roku. Mimo dost\u0119pnych zaledwie 4 tytu\u0142\u00f3w startowych, dosy\u0107 szybko wyprzedano ca\u0142y przewidywany zapas konsol w ilo\u015bci 175 000 sztuk<\/strong>, a biblioteka gier w ci\u0105gu roku powi\u0119kszy\u0142a si\u0119 do 35 pozycji. Tak obiecuj\u0105cy start da\u0142 zielone \u015bwiat\u0142o do podboju pozosta\u0142ych wa\u017cnych rynk\u00f3w, czyli Europy i Japonii. Atutem konsoli Mattela by\u0142y pot\u0119\u017cne mo\u017cliwo\u015bci techniczne, mi\u0119dzy innymi 16-bitowy procesor General Instrument CP1600<\/strong>, taktowany 1MHz, wi\u0119ksza ni\u017c w przypadku konsoli Atari ilo\u015b\u0107 pami\u0119ci RAM i ROM oraz lepsze mo\u017cliwo\u015bci audiowizualne. Drugim atutem by\u0142a bardzo silna i ostra kampania reklamowa, do kt\u00f3rej zatrudniano wielkie gwiazdy<\/strong>. Dodam, \u017ce z punktu widzenia polskich przepis\u00f3w by\u0142aby to kampania nieetyczna, gdy\u017c dochodzi\u0142o do bezpo\u015brednich por\u00f3wna\u0144, gdzie udowadniano przewag\u0119 gier z Intellivision nad odpowiednikami z Atari 2600. Faktycznie, je\u015bli por\u00f3wnamy tytu\u0142y takie jak Burger Time<\/strong> czy Dig Dug<\/strong>, nie mamy najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce wersje na konsole Mattela s\u0105 bardziej szczeg\u00f3\u0142owe, bardziej kolorowe i ewidentnie \u0142adniejsze.<\/strong> Z drugiej strony Intellivision mia\u0142 te\u017c swoje wady, do kt\u00f3rych mo\u017cna cho\u0107by zaliczy\u0107 przekombinowany kontroler, w za\u0142o\u017ceniu maj\u0105cy dawa\u0107 najbardziej precyzyjn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 sterowania postaci\u0105, w rzeczywisto\u015bci okaza\u0142 si\u0119 niewygodny i trudny w obs\u0142udze. Konsola, cho\u0107 dorobi\u0142a si\u0119 kilku naprawd\u0119 ciekawych rozszerze\u0144 jak np. prosty sprz\u0119towy syntezator mowy<\/strong>, czy urz\u0105dzenie pozwalaj\u0105ce \u015bci\u0105ga\u0107 gry za po\u015brednictwem telewizji kablowej<\/strong> nigdy nie zbli\u017cy\u0142a si\u0119 do sukcesu Atari VCS. Jak ca\u0142a bran\u017ca mocno odczu\u0142a \u015bwiatowy krach na rynku gier wideo z 1983 roku. W efekcie rok p\u00f3\u017aniej Mattel zdecydowa\u0142 o zako\u0144czeniu produkcji. Prawa do konsoli przesz\u0142y w r\u0119ce nowo za\u0142o\u017conej firmy INTV Corporation<\/strong>, kt\u00f3ra zajmowa\u0142a si\u0119 dalsz\u0105 sprzeda\u017c\u0105 zapas\u00f3w magazynowych oraz produkcj\u0105 gier, ostatecznie bankrutuj\u0105c w 1990 roku. \u0141\u0105cznie sprzedano oko\u0142o 3 milion\u00f3w konsol<\/strong>, czyli niemal dziesi\u0119ciokrotnie mniej ni\u017c wielki konkurent Atari.<\/p>\n Reklama por\u00f3wnawcza Intellivision vs. Atari 2600<\/p><\/div>\n Konsola formalnie by\u0142a wspierana przez producenta a\u017c do ko\u0144ca lat 80-tych, jednak w latach 1984 – 1989 by\u0142o to ju\u017c wsparcie symboliczne, gdzie liczb\u0119 wydawanych nowo\u015bci mo\u017cna by\u0142o policzy\u0107 na palcach jednej r\u0119ki (w sumie INTV Corporation zdo\u0142a\u0142o wprowadzi\u0107 na rynek 21 nowych tytu\u0142\u00f3w na kartrid\u017cach). Podliczaj\u0105c, przez ca\u0142y okres \u017cycia konsoli oficjalnie wydano oko\u0142o 130 kartrid\u017cy, do kt\u00f3rych nale\u017cy doliczy\u0107 oko\u0142o 30 – 40 tytu\u0142\u00f3w wydanych po latach przez fan\u00f3w<\/strong>. W\u015br\u00f3d tych ostatnich mo\u017cemy znale\u017a\u0107 Dooma autorstwa Josepha Zbiciaka<\/strong>, kt\u00f3ry jednak okazuje si\u0119 by\u0107 prima aprillisowym „fejkiem”.<\/p>\n Emulator JZINTV w oknie Workbencha<\/p><\/div>\n Wspomniany Joseph Zbiciak jest autorem emulatora Jzintv<\/strong><\/a> (Joe Zbiciak’s Intellivision Emulator), kt\u00f3rego wersj\u0119 amigow\u0105 skompilowa\u0142 Kjell Breding<\/strong>. Ostatnia ods\u0142ona dla AmigaOS 4 jest ju\u017c dosy\u0107 leciwa, gdy\u017c zosta\u0142a udost\u0119pniona we wrze\u015bniu 2009, jako Jzintv 1.0 beta 3 i niestety s\u0142owo beta ma tutaj jak najbardziej uzasadnienie. W przypadku emulator\u00f3w opisywanych w poprzednim numerze mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie opisywa\u0107 programy, kt\u00f3re nie wymaga\u0142y do dzia\u0142ania ROM\u00f3w z danej platformy. W tym przypadku tak nie jest i aby cieszy\u0107 si\u0119 emulacj\u0105 Intellivision potrzebujemy plik\u00f3w „exec.bin,” „grom.bin”. Autor emulatora nie zach\u0119ca do piractwa i kieruje nas do strony<\/p>\n http:\/\/www.intellivisionlives.com\/<\/a><\/p>\n kt\u00f3ra oferuje produkty w rodzaju amigowego Amiga Forever. Niestety aktualnie kupimy tam jedynie gad\u017cety w postaci fanowskich koszulek, czapek czy kubk\u00f3w, natomiast najbardziej interesuj\u0105ca nas pozycja, czyli p\u0142yta Intellivision Rocks for Windows<\/strong>, zawieraj\u0105ca licencjonowane gry i ROMy ma status wysprzedanej. Na fali retro i nowej mody na reedycje retrosprz\u0119t\u00f3w sklep\u00a0Intellivision Livies (prowadzony w\u00f3wczas przez firm\u0119 Intellivision Productions – dzi\u015b Blue Sky Rangers) we wsp\u00f3\u0142pracy z AtGames doprowadzi\u0142 do powstania konsoli pod mark\u0105 Intellivision Flashback<\/strong>, w zwi\u0105zku z czym nie dziwi brak dzia\u0142a\u0144 w temacie reedycji p\u0142yty wspieraj\u0105cej emulacj\u0119 software’ow\u0105. Je\u015bli chcemy by\u0107 w 100% legalni, pozostaje nam wi\u0119c tylko liczy\u0107 na rynek wt\u00f3rny. ROMy umieszczamy w katalogu z plikiem wykonywalnym emulatora (domy\u015blnie jest to bin) natomiast gry mo\u017cna umie\u015bci\u0107 w katalogu rom. Jak wspomnia\u0142em wcze\u015bniej emulator ma status beta, nie posiada \u017cadnego GUI, wi\u0119c nie warto w og\u00f3le klika\u0107 na ikon\u0119 programu, gdy\u017c jedyne co osi\u0105gniemy to zwiech\u0119 systemu. Jedyn\u0105 skuteczn\u0105 metod\u0105 jest uruchomienie pliku z konsoli, tudzie\u017c wykonanie skryptu uruchamianego z poziomu ikony opartej na rozkazie IconX. Wa\u017cne, by nie podawa\u0107 ca\u0142ej \u015bcie\u017cki do wymaganej gry, zatem nie podajemy nazwy partycji czy katalog\u00f3w nadrz\u0119dnych tylko po prostu:<\/p>\n jzintv \/rom\/<nasza gra><\/p>\n dodatkowo mo\u017cemy skorzysta\u0107 z parametru z1, kt\u00f3ry przeskaluje nam okno emulatora z oryginalnej rozdzielczo\u015bci do 640×480, w takim wypadku skrypt startuj\u0105cy, powinien wygl\u0105da\u0107 nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n jzintv -z1 \/rom\/<nasza gra><\/p>\n Dodam, jednak \u017ce po zastosowaniu tej opcji zu\u017cycie procesora mojego komputera niebezpiecznie wzros\u0142o do maksymalnej wielko\u015bci i chocia\u017c nie wyczu\u0142em spowolnienia emulacji, to jednak nie daj\u0119 gwarancji, \u017ce tak samo b\u0119dzie w przypadku s\u0142abszych maszyn ni\u017c AmigaOne X1000. Alternatyw\u0105 mo\u017ce by\u0107 u\u017cycie parametru z2, w\u00f3wczas przeskalowanie w g\u00f3r\u0119 b\u0119dzie nieznaczne (z 320×200 na 320×240), ale za to zwi\u0119kszy si\u0119 g\u0142\u0119bia kolor\u00f3w otwartego ekranu z 8bit na 16bit, a zu\u017cycie procesora niemal nie wzro\u015bnie. Je\u015bli chcemy uruchomi\u0107 emulator na pe\u0142nym ekranie dodajemy jeszcze parametr f1, to w zasadzie wszystko, co mo\u017ce si\u0119 przyda\u0107 przeci\u0119tnemu u\u017cytkownikowi do pracy z programem, je\u015bli jednak chcesz u\u017cy\u0107 bardziej zaawansowanych opcji wystarczy wpisa\u0107:<\/p>\n jzintv –help<\/p>\n a wy\u015bwietli si\u0119 lista z opisem wszystkich parametr\u00f3w.<\/p>\n Po uruchomieniu emulatora pozostaje jeszcze przyswoi\u0107 sobie obs\u0142ug\u0119 z poziomu klawiatury. Klawisze kierunkowe odpowiadaj\u0105 za sterowanie a klawisz 5 teoretycznie za przycisk fire. Niestety w amigowej becie, jest on emulowany dosy\u0107 s\u0142abo, w zasadzie, aby strzela\u0107 musia\u0142em jednocze\u015bnie wciska\u0107 zar\u00f3wno klawisz 5, jak i klawisz 4, a dodatkowo sterowany przeze mnie statek kosmiczny, ka\u017cdorazowo po oddaniu strza\u0142u minimalnie zmienia\u0142 swoje po\u0142o\u017cenie. Okazuje si\u0119, jednak \u017ce za przycisk fire odpowiada r\u00f3wnie\u017c prawy klawisz shift<\/strong> (o czym nie ma s\u0142owa w dokumentacji) i tu ju\u017c „takich przeboj\u00f3w nie do\u015bwiadczy\u0142em”. Alternatyw\u0105 mo\u017ce by\u0107 u\u017cycie pada, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c nie sprawia \u017cadnych problem\u00f3w.<\/p>\n Pozosta\u0142e klawisze, kt\u00f3re warto przyswoi\u0107 to 1 i 2, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 za start danej gry dla odpowiednio jednej b\u0105d\u017a dw\u00f3ch os\u00f3b, klawisz F9, kt\u00f3ry prze\u0142\u0105cza tryb wy\u015bwietlania na okienkowy b\u0105d\u017a pe\u0142noekranowy i F12 resetuj\u0105cy emulator. Na koniec musz\u0119 jeszcze wspomnie\u0107 o klawiszu F1 odpowiadaj\u0105cym za opuszczenie emulacji.<\/p>\n Por\u00f3wnanie gier obu konkurent\u00f3w.<\/p><\/div>\n Jak wspomnia\u0142em wcze\u015bniej na t\u0119 platform\u0119 zosta\u0142o wydanych ponad 100 tytu\u0142\u00f3w, w\u015br\u00f3d nich znajdziemy mi\u0119dzy innymi takie przeboje jak Pac-Man, River Raid, Donkey Kong, Zaxxon<\/strong> czy Frogger<\/strong>. Podsumowuj\u0105c, w obliczu braku natywnego emulatora Atari 2600, Jzint mo\u017ce by\u0107 interesuj\u0105cym narz\u0119dziem by powr\u00f3ci\u0107 do gier z wczesnej m\u0142odo\u015bci w nieco lepszej oprawie ni\u017c to zapami\u0119tali posiadacze stare\u0144kiej konsoli ze stajni Atari.<\/p>\n TurboGrafx-16<\/strong> TurboGrafx 16 – wersja na rynek japo\u0144ski<\/p><\/div>\n Tyle w temacie por\u00f3wna\u0144 multimedialnych, a jak japo\u0144ski r\u00f3wie\u015bnik Amigi wygl\u0105da\u0142 wzgl\u0119dem pozosta\u0142ych danych technicznych? Okazuje si\u0119, \u017ce ca\u0142kiem zacnie. CPU to wci\u0105\u017c niestety 8-bitowy uk\u0142ad HuC6280A<\/strong>, jednak do\u015b\u0107 nie\u017ale taktowany potrafi\u0105cy pracowa\u0107 w trybie turbo z pr\u0119dko\u015bci\u0105 7,16MHz<\/strong> (w trybie normalnym 1.79MHz) Do tego dwa graficzne uk\u0142ady specjalizowane<\/strong>. Dost\u0119pna paleta kolor\u00f3w, to wprawdzie tylko 512, ale za to a\u017c 482 mo\u017cna by\u0142o wy\u015bwietli\u0107 maksymalnie na ekranie. W zakresie rozwi\u0105za\u0144 d\u017awi\u0119kowych r\u00f3wnie\u017c jest nie\u017ale, gdy\u017c PC Engine oferowa\u0142o audio w 6 kana\u0142ach<\/strong>. Stosunkowo najwi\u0119ksz\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 wzgl\u0119dem Amigi wida\u0107 w przypadku pami\u0119ci, tutaj niestety mamy standardy typowe dla o\u015bmiobitowc\u00f3w, zatem 64KB pami\u0119ci graficznej i 8KB pami\u0119ci roboczej<\/strong>. Dodam jednak, \u017ce w p\u00f3\u017aniejszym okresie wychodzi\u0142y przystawki powi\u0119kszaj\u0105ce pami\u0119\u0107 nawet do 2MB.<\/p>\n Na potrzeby tego artyku\u0142u por\u00f3wnuj\u0119 t\u0119 konsol\u0119 do Amigi 500<\/strong>, jednak nie zapominajmy, \u017ce nie taki by\u0142 cel konstruktor\u00f3w z firm Hudson Soft<\/strong> i NEC<\/strong>. Zamiarem producent\u00f3w by\u0142 atak na absolutnego dominatora na rynku japo\u0144skim, jakim by\u0142a platforma NES<\/strong>. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce konsola zaliczy\u0142a udany debiut zaliczaj\u0105c w 1987 roku lepsze wyniki sprzeda\u017cy<\/strong> od by\u0142o nie by\u0142o ju\u017c czteroletniej konstrukcji Nintendo. Tyle tylko, \u017ce gigant z Kioto nie mia\u0142 zamiaru czeka\u0107 z za\u0142o\u017conymi r\u0119kami i w 1990 roku wprowadzi\u0142 na rynek SNES<\/strong>a, z kt\u00f3rym opisywana konstrukcja wygra\u0107 ju\u017c nie mog\u0142a. Dobrego debiutu z Japonii, nie uda\u0142o si\u0119 prze\u0142o\u017cy\u0107 na rynek ameryka\u0144ski. Tam konsola zadebiutowa\u0142a dopiero w drugiej po\u0142owie 1989r i jako konstrukcja ju\u017c nieco przestarza\u0142a, s\u0142abo oprogramowana, kt\u00f3rej dodatkowo towarzyszy\u0142 kiepski marketing, nie zdo\u0142a\u0142a si\u0119 przebi\u0107.<\/p>\n Konsola PC Engine dost\u0119pna na rynku ameryka\u0144skim.<\/p><\/div>\n Zacz\u0119\u0142a si\u0119 wi\u0119c kilkuletnia walka o przetrwanie, wypuszczano nowe przystawki, rozszerzenia, delikatnie zmodyfikowane kolejne modele konsoli …. mo\u017cna by rzec sk\u0105d my to znamy. Wsp\u00f3ln\u0105 cech\u0105 z losami Amigi jest te\u017c data 1994. Koniec sprzeda\u017cy PC Engine na rynku \u015bwiatowym zbieg\u0142 si\u0119 niemal r\u00f3wno z dat\u0105 bankructwa Commodore<\/strong>, konsola przetrwa\u0142a jedynie kilka tygodni d\u0142u\u017cej ko\u0144cz\u0105c sw\u00f3j byt w maju. Natomiast na rynku japo\u0144skim ostatecznie powiedziano stop 16 grudnia tego samego roku. Warto jednak zaznaczy\u0107, \u017ce cho\u0107 konstrukcja duetu Hudson Soft i NEC uchodzi za produkt egzotyczny i ma\u0142o znany, to jednak globalnie sprzeda\u0142a si\u0119 w ilo\u015bci 10 milion\u00f3w sztuk<\/strong> (z czego ponad 5 milion\u00f3w poza Japoni\u0105), wi\u0119c przynajmniej wzgl\u0119dem Amigi, kt\u00f3rej globaln\u0105 sprzeda\u017c ocenia si\u0119 na oko\u0142o 7 milion\u00f3w sztuk, nie ma si\u0119 czego wstydzi\u0107.<\/p>\n Turbo Duo z nap\u0119dem CD<\/p><\/div>\n FinalBurn Alpha<\/strong> Emulator FBA<\/p><\/div>\n PC Engine dorobi\u0142 si\u0119 oko\u0142o 250 tytu\u0142\u00f3w, z kt\u00f3rych jakie\u015b 15% do 20% to pozycje znane r\u00f3wnie\u017c na Amidze<\/strong>. Zapewne zastanawiacie si\u0119, czy ta dziwna mieszanina w postaci z jednej strony 8-bitowego procesora i niewielkiej ilo\u015bci RAMu, a z drugiej ciekawych uk\u0142ad\u00f3w specjalizowanych oferuj\u0105cych przyzwoite mo\u017cliwo\u015bci audio-video, mo\u017ce da\u0107 efekt w postaci \u0142adniejszych gier ni\u017c na Amidze? Odpowied\u017a brzmi raczej nie, aczkolwiek w przypadku niekt\u00f3rych tytu\u0142\u00f3w np. R-Type czy P47 Thunderbolt, trudno wskaza\u0107, kt\u00f3ra z dw\u00f3ch platform prezentuje lepsz\u0105 opraw\u0119<\/strong> i je\u015bli kto\u015b uzna\u0142by, \u017ce jednak jest to TurboGrafx-16, to ja, pomimo i\u017c kibicuj\u0119 „Przyjaci\u00f3\u0142ce”, specjalnie bym si\u0119 nie spiera\u0142. Natomiast co do zasady w wi\u0119kszo\u015bci wsp\u00f3lnych tytu\u0142\u00f3w Amiga pokazuje swoj\u0105 przewag\u0119. Wida\u0107 to dobrze na przyk\u0142adzie takich gier jak Turrican czy Chase H.Q<\/strong>. R\u00f3wnie\u017c na polu muzyki japo\u0144ska konstrukcja nie prezentuje si\u0119 a\u017c tak dobrze, jak by si\u0119 to wydawa\u0142o na papierze. Owszem d\u017awi\u0119k brzmi nowocze\u015bnie i nie ma mowy o jakich\u015b piskach charakterystycznych dla o\u015bmiobitowc\u00f3w, to jednak uruchomienie np. New Zeland Story<\/strong> pozwala nam si\u0119 przekona\u0107, \u017ce nie jest to jako\u015b\u0107, do kt\u00f3rej przyzwyczai\u0142a nas Paula.<\/p>\n Legendarny Street Fighter II<\/p><\/div>\n Mimo wszystko og\u00f3lnie nie jest tak \u017ale, gry dla tego systemu z czystym sumieniem mog\u0119 uzna\u0107 za ca\u0142kiem \u0142adne, zw\u0142aszcza na tle pozosta\u0142ych platform, kt\u00f3re opisa\u0142em we wszystkich cz\u0119\u015bciach tego cyklu. Gdybym mia\u0142 z punktu widzenia gracza oceni\u0107 to jako\u015b w skr\u00f3cie, to chyba u\u017cy\u0142bym okre\u015blenia typu „okrojona Amiga dla ubogich”. Jest nieco gorzej ni\u017c na Amidze, ale tylko nieco i niekiedy nie mo\u017cna wr\u0119cz wychwyci\u0107 r\u00f3\u017cnic. Na obu platformach istniej\u0105 te same tytu\u0142y, obok wcze\u015bniej wymienionych mog\u0119 wspomnie\u0107 jeszcze takie pozycje jak: Street Fighter II: Champion Edition (odpowiednik amigowego Street Fightera II), Populous, gry z serii TV Sports, Outrun, Operation Wolf, Bomberman<\/strong> i wiele innych. My\u015bl\u0119, jednak \u017ce najciekawsze z punktu widzenia amigowca s\u0105 tytu\u0142y niedost\u0119pne na naszej platformie. Konsola, kt\u00f3ra przez ponad 7 lat utrzymywa\u0142a si\u0119 na wymagaj\u0105cym rynku japo\u0144skiego zag\u0142\u0119bia gier z pewno\u015bci\u0105 ma prawdziwe pere\u0142ki w swoim katalogu. Przyznam si\u0119 bez bicia, \u017ce brak czasu nie pozwoli\u0142 mi na g\u0142\u0119bsze zapoznanie si\u0119 z oferowan\u0105 baz\u0105 gier, lecz dzi\u015b w dobie internetu i serwis\u00f3w typu Youtube, nie ma problemu, by znale\u017a\u0107 materia\u0142y z cyklu „Best Of” na ka\u017cd\u0105 platform\u0119. Gdy pozwoli czas z pewno\u015bci\u0105 jeszcze do emulacji PC Engine wr\u00f3c\u0119, bo na podstawie to, co dotychczas zaobserwowa\u0142em, mam prze\u015bwiadczenie, \u017ce warto.<\/p>\n ColecoVision<\/strong> ColecoVision<\/p><\/div>\n Na pocz\u0105tku lat 80-tych Pong by\u0142 prze\u017cytkiem, dominowa\u0142 Atari 2600, ale coraz wi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 w domach graczy zacz\u0119\u0142y odgrywa\u0107 komputery, zw\u0142aszcza debiutuj\u0105cy w\u0142a\u015bnie Commodore 64 oferuj\u0105cy gry w niepor\u00f3wnywalnie lepszej jako\u015bci<\/strong>. CoLeCo postanowi\u0142o po\u0142\u0105czy\u0107 te dwa trendy w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. W 1982 roku zaprezentowali \u015bwiatu ColecoVision<\/strong>, kt\u00f3re z jednej strony nadal by\u0142o wy\u0142\u0105cznie maszynk\u0105 do gier, a z drugiej reklamowa\u0142o si\u0119 jako pierwsza w \u015bwiecie konsola do gier z procesorem komputerowym<\/strong>, co mia\u0142o da\u0107 lepsz\u0105 jako\u015b\u0107 i wi\u0119ksze mo\u017cliwo\u015bci przysz\u0142ej rozbudowy. Sercem konsoli nie by\u0142 jednak procesor stosowany w C64, a znany cho\u0107by z ZX Spectrum Zilog Z80 3.58 MHz,<\/strong> wspomagany uk\u0142adem graficznym Texas Instruments TMS9928A<\/strong>, oferuj\u0105cy wy\u015bwietlanie 15 kolor\u00f3w plus przezroczysto\u015b\u0107 w rozdzielczo\u015bci 256×192 pikseli. Chip muzyczny r\u00f3wnie\u017c pochodzi\u0142 od firmy Texas Instruments i potrafi\u0142 generowa\u0107 d\u017awi\u0119k w 3 kana\u0142ach z dodatkowym kana\u0142em szum\u00f3w. Podzia\u0142 pami\u0119ci to 16 KB Video RAM + 1KB RAM + 8KB ROM<\/strong>.<\/p>\n Jak wiadomo niez\u0142y sprz\u0119t jest niczym bez softu. Coleco nie pope\u0142ni\u0142o tutaj b\u0142\u0119du skutecznie uderzaj\u0105c do Nintendo. W 1982 roku Japo\u0144czycy nie mieli jeszcze NESa, Nintendo oczywi\u015bcie produkowa\u0142o w\u0142asnego klona Ponga, jednak ich g\u0142\u00f3wnym biznesem by\u0142y gry tworzone dla salon\u00f3w arcade, gdzie zdecydowanie na pierwsze miejsce wybija\u0142 si\u0119 Donkey Kong<\/strong>. Coleco uda\u0142o si\u0119 wygra\u0107 wy\u015bcig o popularnego ma\u0142piszona i co najwa\u017cniejsze nie zmarnowali tego zwyci\u0119stwa, tworz\u0105c znakomit\u0105 wersj\u0119 Donkey Konga, kt\u00f3ra wed\u0142ug wielu opinii jest najlepsz\u0105 odmian\u0105 gry jaka powsta\u0142a na platformy domowe.<\/strong> Lepsz\u0105 nawet ni\u017c p\u00f3\u017aniejsza ods\u0142ona samego Nintendo na konsole NES czy bardziej wsp\u00f3\u0142czesne Wii.<\/p>\n Expansion module #1 – czyli sprz\u0119towa emulacja Atari 2600<\/p><\/div>\n Powy\u017csze fakty sprawi\u0142y, \u017ce Coleco Vision pomimo du\u017co wy\u017cszej ceny ni\u017c konkurencja sta\u0142 si\u0119 przebojem. W roku swojej premiery sprzeda\u0142 si\u0119 w ilo\u015bci ponad p\u00f3\u0142 miliona sztuk, zostawiaj\u0105c w szczerym polu nast\u0119pc\u0119 VCS, Atari 5200<\/strong>, kt\u00f3re mia\u0142o by\u0107 odpowiedzi\u0105 wielkiego rywala. Ostatecznie w ci\u0105gu ca\u0142ego \u017cycia konsoli sprzeda\u0142o si\u0119 2 miliony egzemplarzy Coleco<\/strong> (a wed\u0142ug niekt\u00f3rych \u017ar\u00f3de\u0142 nawet 6 milion\u00f3w), czyli przynajmniej dwukrotnie wi\u0119cej ni\u017c Atari 5200. Premiera CV by\u0142a jednak tylko przygrywk\u0105 przed wyprowadzeniem kolejnego bezczelnego ciosu w kierunku giganta, jakim by\u0142o rozszerzenie Expansion Module #1<\/strong>, kt\u00f3re ni mniej nie wi\u0119cej by\u0142o sprz\u0119towym emulatorem Atari 2600.<\/strong> W tym momencie gracze po raz pierwszy zyskali mo\u017cliwo\u015b\u0107 uruchamiania gier z obu popularnych platform na jednym sprz\u0119cie, a sam Coleco Vision zyska\u0142 status najlepiej oprogramowanej konsoli na \u015bwiecie. Atari oczywi\u015bcie zareagowa\u0142o pozwem s\u0105dowym, by\u0142 to jednak jeszcze pionierski okres rozwoju gier, gdzie kwestie praw autorskich by\u0142y rozmyte. S\u0105d uzna\u0142, \u017ce Coleco produkuje przystawk\u0119 z gotowych cz\u0119\u015bci, z kt\u00f3rych \u017cadna nie jest w\u0142asno\u015bci\u0105 Atari i pozew oddali\u0142.<\/p>\n Dobra passa nie trwa\u0142a jednak wiecznie. Nadszed\u0142 prze\u0142omowy rok 1983, kt\u00f3ry przeszed\u0142 potem do historii jako okres wielkiego krachu na rynku gier wideo. Kolejne rozszerzenie to Expansion Module #2<\/strong>, b\u0119d\u0105ce zaawansowanym kontrolerem do gier w postaci kierownicy i peda\u0142u gazu<\/strong>. Mimo i\u017c w \u015bwiecie, kt\u00f3ry zna\u0142 tylko joysticki czy wiose\u0142ka by\u0142o rewolucj\u0105, to jednak towar ten sprzeda\u0142 si\u0119 s\u0142abo ze wzgl\u0119du na niewielk\u0105 liczb\u0119 obs\u0142ugiwanych gier. Prawdziwym kamieniem u szyi sta\u0142o si\u0119 jednak rozszerzenie #3.<\/p>\n Expansion Module #3 nazwany pocz\u0105tkowo Super Game<\/strong> zosta\u0142 zaprezentowany na targach New York Toy Show na pocz\u0105tku 1983 i zrobi\u0142 prawdziw\u0105 furor\u0119. Rozszerza\u0142 pami\u0119\u0107 i moc konsoli, co pozwala\u0142o dostarcza\u0107 lepsze gry z bardziej zaawansowan\u0105 grafik\u0105, a zamiast kartrid\u017cy no\u015bnikiem danych mia\u0142y by\u0107 specjalne dyskietki, pozwalaj\u0105ce na zapis rekord\u00f3w, stanu gry itp. W Nowym Yorku zaprezentowano kilka przyk\u0142adowych tytu\u0142\u00f3w i wszyscy byli przekonani, \u017ce nowa przystawka b\u0119dzie hitem. Niestety trafi\u0142a na najgorszy moment w dziejach bran\u017cy elektronicznej rozrywki. Coleco widz\u0105c, \u017ce nad rynkiem konsol zbieraj\u0105 si\u0119 czarne chmury, a jednocze\u015bnie klienci coraz cz\u0119\u015bciej wybieraj\u0105 komputery domowe, w sierpniu 1983 roku anulowa\u0142 projekt a zamiast niego wypu\u015bci\u0142 inny modu\u0142 rozszerzenia nr 3, Adam Computer. Konsola zyska\u0142a wi\u0119c klawiatur\u0119, magnetofon wzorowany na tym z C64 oraz drukark\u0119.<\/strong><\/p>\n Komputer Adam<\/p><\/div>\n Niestety Adam by\u0142 n\u0119kany licznymi problemami sprz\u0119towymi, z kt\u00f3rych najbardziej irytuj\u0105cym by\u0142a wsp\u00f3\u0142praca z kasetami<\/strong> (cz\u0119ste b\u0142\u0119dy odczytu, a nawet samowolne wymazywanie danych). Na wady techniczne na\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 tak\u017ce cena 750$ co oznacza\u0142o, \u017ce ta\u0144sz\u0105 opcj\u0105 by\u0142 zakup ColecoVision i Commodore 64 ni\u017c rozszerzenia Adam. Efekt Adama, w po\u0142\u0105czeniu z og\u00f3lnym kryzysem bran\u017cy, sprawi\u0142, \u017ce w 1984 roku Coleco opu\u015bci\u0142o rynek elektronicznej rozrywki, koncentruj\u0105c si\u0119 na sprzeda\u017cy zabawek. Ci\u0119\u017car finansowy Adama ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 jednak dalej. Stopniowo firma zacz\u0119\u0142a wyprzedawa\u0107 swoje aktywa, ostatecznie przechodz\u0105c do historii w 1989 roku.<\/p>\n Colem<\/strong>![\"\"](\"http:\/\/www.amigaone.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Intellivision-Console.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/a>
\n
\n
\n
\n
\n
\n<\/a>
\nPrzenosimy si\u0119 kilka lat do przodu, a konkretnie do roku 1987<\/strong>, kiedy to Amiga 500 zacz\u0119\u0142a mocno podbija\u0107 serca graczy. By\u0107 mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie ogromny sukces „Przyjaci\u00f3\u0142ki” na starym kontynencie sprawi\u0142, \u017ce producent konsoli TurboGrafx-16<\/strong>, nawet nie pr\u00f3bowa\u0142 podbija\u0107 rynku europejskiego i zrezygnowa\u0142 z opracowania wersji PAL. W efekcie konstrukcja o kt\u00f3rej pisz\u0119 jest kompletnie nieznana nie tylko w Polsce, ale te\u017c i w ca\u0142ym regionie (wyj\u0105tkiem Francja i Wyspy Brytyjskie gdzie trafi\u0142a bardzo niewielka partia). Na pewno jednak warto j\u0105 pozna\u0107, gdy\u017c posiada kilka ciekawych rozwi\u0105za\u0144. Amigowcy cz\u0119sto lubi\u0105 chwali\u0107 si\u0119 pionierskimi osi\u0105gni\u0119ciami Commodore, w zakresie rozwi\u0105za\u0144 multimedialnych. Ile\u017c to razy czytali\u015bmy, \u017ce CDTV by\u0142o fenomenalnym rozwi\u0105zaniem lecz wyprzedzi\u0142o sw\u00f3j czas czy \u017ce Amiga CD32 otworzy\u0142a \u015bwiat na konsole z nap\u0119dem optycznym. Ot\u00f3\u017c wiele lat wcze\u015bniej, bo ju\u017c w 1988 roku powstaje przystawka dla TurboGrafx-16<\/strong> (znanego na rynku ameryka\u0144skim jako PC Engine), kt\u00f3ra umo\u017cliwia obs\u0142ug\u0119 kr\u0105\u017ck\u00f3w CD<\/strong>, a w roku 1990 na rynek wchodzi odmiana konsoli z ju\u017c na sta\u0142e zintegrowanym nap\u0119dem CD. W efekcie to w\u0142a\u015bnie ta ma\u0142o u nas znana konstrukcja jest uznawana za pierwsz\u0105 na \u015bwiecie konsol\u0119 z czytnikiem CD-ROM<\/strong>. Obok nap\u0119du CD TurboGrafx-16 mia\u0142 te\u017c specjalny slot na niewielkie kartrid\u017ce o rozmiarach karty kredytowej.<\/p>\n<\/a><\/a><\/a>
\nW przeciwie\u0144stwie do wi\u0119kszo\u015bci opisywanych wcze\u015bniej system\u00f3w, w przypadku TurboGrafx-16 nie jeste\u015bmy skazani na jeden emulator (przynajmniej teoretycznie). PC Engine jest bowiem emulowane przynajmniej przez dwa multiemulatory, jakimi s\u0105 leciwy ju\u017c Darcnes<\/strong> autorstwa Mathiasa „Amidoga” Roslunda<\/strong> oraz nadal rozwijany przez Huguesa „HunoPPC” Nouvela FinalBurn Alpha<\/strong><\/a>. Istnieje te\u017c wyspecjalizowany emulator TGEmu<\/strong>, kt\u00f3ry po\u015bwi\u0119cony jest wy\u0142\u0105cznie emulacji TurboGrafx-16. Od razu zaznaczam, \u017ce jest to program dosy\u0107 stary, pochodz\u0105cy z 2005r, w dodatku w wersji 0.1 okre\u015blanej jako Work in progress i zwyczajnie nie przetrwa\u0142 pr\u00f3by czasu. Jakakolwiek pr\u00f3ba uruchomienia gry ko\u0144czy si\u0119 grimmowaniem. Jeszcze gorzej sprawa wygl\u0105da w przypadku \u015bwietnego niegdy\u015b Darcnesa, tutaj ka\u017cdorazowo ko\u0144czy si\u0119 twardym resetem. Pozostaje wi\u0119c nieco przero\u015bni\u0119ty i niekoniecznie wygodny, za to aktualny i w 100% stabilny FinalBurn Alpha<\/strong>. Program ten szczeg\u00f3\u0142owo opisa\u0142em na blogu<\/a>, w zwi\u0105zku z czym nie widz\u0119 sensu, by powtarza\u0107 to ponownie wi\u0119c od razu przechodz\u0119 do przedstawienia gier.<\/p>\n<\/a><\/a>
\nPrzytaczaj\u0105c r\u00f3\u017cne projekty z prze\u0142omu lat 70-tych i 80-tych niejednokrotnie wspomina\u0142em o ch\u0119ci podgryzienia wielkiego Atari, jednak chyba nikt nie robi\u0142 tego w spos\u00f3b tak bezpardonowy, jak Connecticut Leather Company<\/strong>. Firma dzia\u0142a\u0142a pocz\u0105tkowo z dala o elektroniki, koncentruj\u0105c si\u0119 na rynku galanterii sk\u00f3rzanej czy produkcji plastikowych basen\u00f3w brodz\u0105cych. Jednakowo\u017c sukces Ponga sprawi\u0142, \u017ce CoLeCo szybko si\u0119 przeorientowa\u0142o widz\u0105c w rynku elektronicznej rozrywki<\/strong> znacznie lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107<\/strong>. Wprowadzono do sklep\u00f3w swojego klona Ponga pod mark\u0105 Telstar<\/strong>. Co wa\u017cne nie zdecydowano si\u0119 na zwyk\u0142\u0105 kalk\u0119 konsoli Atari, ale zmodyfikowano mikrouk\u0142ady tak, \u017ce obok tradycyjnego tenisa, pojawi\u0142a si\u0119 odmiana gry w hokeja (kt\u00f3r\u0105 znamy r\u00f3wnie\u017c z polskiego klona TVG-10) oraz pi\u0142ki r\u0119cznej<\/strong>. Atari nie bardzo mog\u0142o walczy\u0107 z fal\u0105 klon\u00f3w, gdy\u017c samo by\u0142o oskar\u017cane o to, \u017ce „po\u017cyczy\u0142o” koncepcj\u0119 Ponga od Magnavox Odyssey’s Tennis<\/strong>, kt\u00f3ry debiutowa\u0142 rok wcze\u015bniej. Poza tym mieli ju\u017c na tapecie VCS, kt\u00f3re mo\u017cliwo\u015bciami „pozamiata\u0142o” proste konsole z grafik\u0105 opart\u0105 o kreski i kwadraciki.<\/p>\n<\/a><\/a><\/a>
\nTo emulator autorstwa Boba Wicksala<\/strong>. Ostatnia wersja dedykowana systemowi AmigaOS 4<\/a> datowana jest na 19 lutego 2011. Jednak chocia\u017c program ma ju\u017c swoje lata, nie sprawia najmniejszych problem\u00f3w z najnowsz\u0105 ods\u0142on\u0105 AmigaOS 4.1 FE. Jest szybki<\/strong> (niestety autor nie podaje minimalnych wymaga\u0144, lecz moja stara AmigaOne G4 XE, wystarcza\u0142a a\u017c nadto), stabilny jak ska\u0142a i wygodny w obs\u0142udze<\/strong>. Ta ostatnia cecha wi\u0105\u017ce si\u0119 z dodatkowym launcherem, kt\u00f3ry oferuje podgl\u0105d na zrzut ekranowy z danej gry, a tak\u017ce ustawienia kilku podstawowych opcji, takich jak skalowanie obrazu x2, tryb pe\u0142noekranowy, emulacj\u0119 d\u017awi\u0119ku, wy\u015bwietlanie obrazu w trybie scanline oraz trzech r\u00f3\u017cnych zestaw\u00f3w palety kolor\u00f3w. Dodatkowo znajdziemy te\u017c opcj\u0119 emulacji wiose\u0142ek przy pomocy myszy, cho\u0107 ta funkcja, wed\u0142ug autora mo\u017ce dzia\u0142a\u0107 niestabilnie w przypadku cz\u0119\u015bci gier. Do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia brakuje tylko obs\u0142ugi joypada przez AmigaInput<\/strong>. Niestety nadal za joystick musi s\u0142u\u017cy\u0107 nasza klawiatura, aczkolwiek na OS4Depot znajdziemy pche\u0142k\u0119 Amigainput Anywhere<\/strong>, kt\u00f3ra pozwala na pod\u0142o\u017cenie dowolnych klawiszy z klawiatury pod przyciski na padzie. Chocia\u017c szczerze polecam u\u017cywanie launchera, ze wzgl\u0119du na to, \u017ce jest to rozwi\u0105zanie wygodne i w zupe\u0142no\u015bci wystarczaj\u0105ce przeci\u0119tnemu graczowi, to jednak musz\u0119 doda\u0107, \u017ce mo\u017cna tak\u017ce uruchamia\u0107 Colem’a z poziomu konsoli, gdzie uzyskamy wi\u0119cej opcji, m.in. mo\u017cliwo\u015b\u0107 emulacji pechowego komputera Adam<\/strong>. Nadmienie te\u017c, \u017ce podobnie jak w przypadku Final Burn Alpha (kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c potrafi emulowa\u0107 Coleco Vision) i ten emulator zd\u0105\u017cy\u0142em ju\u017c kilka lat temu opisa\u0107<\/a>.<\/p>\n