\nS\u0105 r\u00f3\u017cne teorie na temat \u015bmierci komercyjnego rynku Amigi. Ja ju\u017c kilkakrotnie podkre\u015bla\u0142em w swoich wypowiedziach, \u017ce dla mnie tak\u0105 symboliczn\u0105 dat\u0105 jest rok 2001. P\u00f3\u017aniej nast\u0105pi\u0142o du\u017ce za\u0142amanie zar\u00f3wno na polu oprogramowania u\u017cytkowego, jak i gier. Analizuj\u0105c statystyki dotycz\u0105ce wszelakich gier na Amig\u0119 (komercyjnych, shareware, PD, port\u00f3w itp.) rok 2002 by\u0142 drugim najgorszym rokiem dla amigowych graczy, mniej pozycji wydano tylko w 2003r. W tym okresie ludzie odp\u0142yn\u0119li od starych Amig a nowych jeszcze nie by\u0142o. W takich warunkach wydanie du\u017cej gry komercyjnej na CD z pewno\u015bci\u0105 nie nale\u017ca\u0142o do najlepszych pomys\u0142\u00f3w biznesowych. Omawiana kosmiczna strzelanka, obliczona na pojedynki jeden na jeden, kt\u00f3rej atutem by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 rywalizacji z \u017cywym przeciwnikiem, posiada\u0142a ca\u0142kiem niez\u0142\u0105 dawk\u0119 grywalno\u015bci,<\/strong> lecz chyba nie sprzeda\u0142a si\u0119 zbyt dobrze. Na fali entuzjazmu zwi\u0105zanego z pojawieniem si\u0119 nowych Amig, wydawca postanowi\u0142 zatem poszerzy\u0107 rynek zbytu o te maszyny. W ten spos\u00f3b w 2005 roku pojawi\u0142 si\u0119 Crossfire II w wersji dla AmigaOS 4. W por\u00f3wnaniu do ods\u0142ony dla 68k zwi\u0119kszono liczb\u0119 obiekt\u00f3w wy\u015bwietlanych na ekranie z 700 do 3000<\/strong>. Reszta pozosta\u0142a bez zmian. Pomimo \u017ce od premiery min\u0119\u0142o kilkana\u015bcie lat, gr\u0119 wci\u0105\u017c mo\u017cna kupi\u0107, np. w sklepie Alinea Computer w cenie 29.95 euro.<\/p>\n
![\"Crossfire](\"http:\/\/www.amigaone.pl\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/crossfire_2.jpg\")
<\/a>Crossfire 2 – preferencje i rozgrywka<\/p><\/div>\n
Pacman 96 \/ 05<\/strong> Pacman 05<\/p><\/div>\n D3Gnop<\/strong> D3Gnop – Pong w nowocze\u015bniejszym wydaniu<\/p><\/div>\n Eat The Whistle<\/strong> Eat The Whistle – przed pierwszym gwizdkiem<\/p><\/div>\n Z punktu widzenia u\u017cytkownika AmigaOS 4 Eat The Whistle posiada znamienn\u0105 zalet\u0119, i\u017c jest jedn\u0105 z zaledwie dw\u00f3ch gier pi\u0142karskich dost\u0119pnych dla tego systemu. Przy czym konkurent w postaci Tux Football<\/strong>, jest moim zdaniem jeszcze s\u0142abszy. Czy jednak sam ten fakt mo\u017ce zach\u0119ci\u0107 do gry, skoro dla AmigaOS 4.1 powsta\u0142o tyle \u015bwietnych emulator\u00f3w oferuj\u0105cych dost\u0119p do klasowych przedstawicieli komputerowego Soccera? Je\u015bli jednak si\u0119 skusicie doradzam skorzystanie z pche\u0142ki AmigaInput Anywhere<\/strong>, kt\u00f3ra pozwala przypisa\u0107 konkretne przyciski na klawiaturze do kontrolera, gdy\u017c sama gra nie potrafi\u0142a bezpo\u015brednio wykry\u0107 pad\u00f3w pod\u0142\u0105czonych do mojej Amigi. Wiem, \u017ce gusta bywaj\u0105 r\u00f3\u017cne i s\u0105 gracze, zw\u0142aszcza Ci wychowani na pecetach, kt\u00f3rzy wr\u0119cz nie potrafi\u0105 gra\u0107 na czymkolwiek innym ni\u017c klawiatura, jednak osobi\u015bcie nie wyobra\u017cam sobie tego sposobu obs\u0142ugi dynamicznych gier sportowych. Szczerze powiedziawszy dla tego gatunku nawet joypad jest \u015brednio przyjazny, nie ma to, jak klasyczny cyfrowy joystick.<\/p>\n Battle Squadron<\/strong>
\nKt\u00f3\u017c z nas nie zna kultowego Pacmana?<\/strong> W czasach automat\u00f3w, obok Froggera<\/strong> to w\u0142a\u015bnie ta pozycja poch\u0142on\u0119\u0142a najwi\u0119cej dwudziestoz\u0142ot\u00f3wek z wizerunkiem Marcelego Nowotki, kt\u00f3re wrzuca\u0142em do maszyny bez opami\u0119tania. By\u0107 mo\u017ce dlatego preferuj\u0119 w\u0142a\u015bnie arcadow\u0105 wersj\u0119 gry i je\u015bli wracam do \u017c\u00f3\u0142tego „japacza” to g\u0142\u00f3wnie pod emulatorem MAME<\/strong>. Jednak w 1996 roku, kiedy to dysponowa\u0142em zaledwie zwyk\u0142\u0105 Amig\u0105 1200 z rozszerzeniem Fast, o mocy obliczeniowej zdolnej emulowa\u0107 automaty mog\u0142em jedynie marzy\u0107. W\u00f3wczas to stawia\u0142em na gr\u0119 PacMan 96, g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na to, \u017ce by\u0142a do\u015b\u0107 mocno zbli\u017cona do pierwowzoru. Po premierze AmigaOS 4, jeden z autor\u00f3w gry Jurgen Schober<\/strong> przeni\u00f3s\u0142 produkcj\u0119 na nowy system zmieniaj\u0105c nazw\u0119 na Pacman 05. Od strony audiowizualnej, jak i samej rozgrywki by\u0142a to wierna kopia orygina\u0142u<\/strong>, cho\u0107 oczywi\u015bcie zasz\u0142o troch\u0119 zmian pod mask\u0105, takich jak wsparcie dla AHI<\/strong> i AmigaInput<\/strong> oraz praca na ekranie true color (wcze\u015bniej by\u0142 to ekran 32 kolorowy). W latach 2005 – 2006, gdy wspomniana wersja by\u0142a rozwijana wszystko dzia\u0142a\u0142o wr\u0119cz wzorcowo, jednak gdy uruchomi\u0142em t\u0119 gr\u0119 dzi\u015b niestety nie mog\u0142em uzyska\u0107 d\u017awi\u0119ku w grze. Trudno mi jednoznacznie stwierdzi\u0107 czy problem ten mo\u017ce dotyczy\u0107 wszystkich ze wzgl\u0119du na zmiany, jakie zasz\u0142y w systemie operacyjnym, czy by\u0107 mo\u017ce Pacman ma jedynie „alergi\u0119” na chip HDAudio znajduj\u0105cy si\u0119 na p\u0142ycie g\u0142\u00f3wnej X1000.<\/p>\n<\/a>
\nGdy w 1998r Hyperion<\/strong> opublikowa\u0142 pierwsz\u0105 wersj\u0119 Warp3D<\/strong> wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce amigowe gry szturmem wejd\u0105 w \u015bwiat tr\u00f3jwymiarowej grafiki akcelerowanej sprz\u0119towo. Wielkiego szturmu nie by\u0142o, a may wysyp mia\u0142 miejsce g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 port\u00f3w z PC. Z rdzennie amigowych gier, trudno poza opisywanym w poprzedniej cz\u0119\u015bci Paybackiem<\/strong> przypomnie\u0107 sobie co\u015b konkretnego. Dlatego te\u017c warto doceni\u0107 ka\u017cdego, kto mimo wszystko dzia\u0142a\u0142 w temacie amigowych gier 3D, nawet je\u015bli ostatecznie by\u0142y to drobne produkcje. Takim rodzynkiem by\u0142 Fin Jukka Varsaluoma<\/strong>, kt\u00f3ry w latach 2002 – 2004 stworzy\u0142 kilka prostych tytu\u0142\u00f3w, kt\u00f3re dzia\u0142a\u0142y w pe\u0142nym 3D. D3Gnop, to nic innego jak stare\u0144ki Pong w tr\u00f3jwymiarowej oprawie<\/strong>. Podobnie jak inne gry autorstwa Varsaluoma, pocz\u0105tkowo pojawi\u0142 si\u0119 na platformy 68k i WOS. W 2005 roku autor nawi\u0105za\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 ze swym rodakiem, doskonale znanym ze swej dzia\u0142alno\u015bci do dzi\u015b Juh\u0105 Niemimakim<\/strong>, dzi\u0119ki czemu powsta\u0142a natywna wersja dla AmigaOS 4.0. Obok niej Juha przygotowa\u0142 te\u017c porty dw\u00f3ch gier z gatunku puzzle SopoBlock<\/strong> i I, Meteor<\/strong> oraz rozszerzon\u0105 ods\u0142on\u0119 omawianej pozycji, czyli D3Gnop+<\/strong>. Wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, w tym archiwa do pobrania mo\u017cna znale\u017a\u0107 na tej stronie<\/a><\/p>\n<\/a>
\nTo tytu\u0142 inny od przedstawionych wcze\u015bniej, gdy\u017c tym razem powstanie wersji dla AmigaOS 4, nie by\u0142o wynikiem wyr\u00f3\u017cnienia nowej Amigi przez autor\u00f3w orygina\u0142u a odby\u0142o si\u0119 nieco kuchennymi drzwiami za spraw\u0105 portu przygotowanego przez Andre\u0119 Palmate<\/strong>. Taki port m\u00f3g\u0142 jednak zrobi\u0107 ka\u017cdy na ka\u017cd\u0105 platform\u0119, gdy\u017c wcze\u015bniej \u017ar\u00f3d\u0142a gry zosta\u0142y upublicznione<\/strong> na licencji GPL. Dla przypomnienia Eat The Whistle to bodaj ostatnia wydana komercyjnie amigowa gra pi\u0142karska<\/strong>. Program by\u0142 tworzony pod k\u0105tem mundialu we Francji, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w 1998r, tyle tylko \u017ce Hurricane Studios<\/strong>, najwyra\u017aniej nie wyrobi\u0142o si\u0119 w czasie, gdy\u017c ich produkcja trafi\u0142a na sklepowe p\u00f3\u0142ki dopiero rok p\u00f3\u017aniej. Nie jest tajemnic\u0105 i\u017c\u00a0na Amidze kr\u00f3l jest tylko jeden i nazywa si\u0119 Sensible World Of Soccer<\/strong> a ka\u017cda gra, kt\u00f3ra pokaza\u0142a si\u0119 po jego premierze musia\u0142a ponie\u015b\u0107 sromotn\u0105 pora\u017ck\u0119. Eat The Whistle nie by\u0142 tutaj wyj\u0105tkiem. Tytu\u0142 mocno wzorowa\u0142 si\u0119 na SWOS, zw\u0142aszcza w zakresie wygl\u0105du opcji konfiguracyjnych, podgl\u0105du sk\u0142adu dru\u017cyny<\/strong> i innych pobocznych rzeczy. Cho\u0107 pewne\u00a0podobie\u0144stwa by\u0142y te\u017c na polu rozgrywki, tu r\u00f3wnie\u017c biega\u0142y szybko poruszaj\u0105ce si\u0119 ma\u0142e ludziki, aczkolwiek boisko widzieli\u015bmy w orientacji poziomej. Wszystkie te zabiegi zda\u0142y si\u0119 na nic, u recenzent\u00f3w pami\u0119taj\u0105cych klas\u0119 SWOSa, gra otrzyma\u0142a kiepskie oceny u graczy r\u00f3wnie\u017c. By\u0107 mo\u017ce dlatego szybko zdecydowano si\u0119 na uwolnienie \u017ar\u00f3de\u0142.<\/p>\n<\/a>
\nZastanawia\u0142em si\u0119, czy zamie\u015bci\u0107 t\u0119 pozycj\u0119, gdy\u017c w za\u0142o\u017ceniach chcia\u0142em pisa\u0107 o oryginalnych grach, a nie remake’ach czy tym bardziej klonach. Niemniej po przeanalizowaniu wszystkich argument\u00f3w uzna\u0142em, \u017ce jednak mo\u017cna ten tytu\u0142 traktowa\u0107 jako wierne odbicie pierwotnej gry, tyle \u017ce okraszone kilkoma niewiele zmieniaj\u0105cymi rzeczywisto\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142ami. W nowym Battle Squadron dalej mamy bowiem ten sam uk\u0142ad poziom\u00f3w, te same bronie i tych samych przeciwnik\u00f3w<\/strong>. Mamy te\u017c de facto t\u0119 sam\u0105 grafik\u0119<\/strong>, cho\u0107 wy\u015bwietlan\u0105 w wy\u017cszej rozdzielczo\u015bci, na kt\u00f3r\u0105 dodatkowo mo\u017cemy na\u0142o\u017cy\u0107 kilka filtr\u00f3w<\/strong> i ewentualnie rzuci\u0107 cienie na obiekty<\/strong>. Przy czym mo\u017cemy wszystkie te opcje wy\u0142\u0105czy\u0107 by gra wygl\u0105da\u0142a w 100% tak jak orygina\u0142 z 1989 roku. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 tutaj szerzej rozpisywa\u0142, gdy\u017c gr\u0119 dok\u0142adnie zrecenzowa\u0142em<\/a> przed trzema laty, kiedy zosta\u0142a wydana. Nadmieni\u0119 tylko o jednej zmianie jaka nast\u0105pi\u0142a od czasu tej recenzji. Mianowicie z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w upowszechni\u0142y si\u0119 w nowych Amigach karty Radeon z rodziny Southern Isladns (Radeony HD 7xxx – HD R9 xxx), kt\u00f3re nie obs\u0142uguj\u0105 trybu graficznego 16-bit big endian. Niestety w takim trybie dzia\u0142a nowy Battle Squadron. Wystarczy jednak skontaktowa\u0107 si\u0119 z autorem konwersji amigowej Danielem Muessenerem<\/strong>, a ten pode\u015ble stosown\u0105 \u0142atk\u0119. Nie wykluczam zreszt\u0105, \u017ce aktualnie sprzedawana gra, jest ju\u017c standardowo dostosowana do dzia\u0142ania na konfiguracjach wyposa\u017conych w najnowsze\u00a0Radeony.<\/p>\n