{"id":3465,"date":"2022-10-11T17:53:32","date_gmt":"2022-10-11T15:53:32","guid":{"rendered":"https:\/\/www.amigaone.pl\/?p=3465"},"modified":"2022-10-19T16:25:44","modified_gmt":"2022-10-19T14:25:44","slug":"emulator-mednafen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.amigaone.pl\/?p=3465","title":{"rendered":"Emulator Mednafen"},"content":{"rendered":"

Moda na gry retro wydaje si\u0119 nie przemija\u0107. Wida\u0107 to dobrze cho\u0107by po szerokiej gamie „pikselowych indyk\u00f3w”, jakie znajdziemy w sklepach prowadzonych przez wiod\u0105cych producent\u00f3w konsol czy platform dystrybuuj\u0105cych gry na PC. Nowo\u015bci stylizowane na retro, to tylko jedna strona medalu, drug\u0105 s\u0105 oryginalne gry z lat 80-tych czy 90-tych, kt\u00f3re tak\u017ce maj\u0105 swoj\u0105 rzesz\u0119 fan\u00f3w. Tutaj r\u00f3wnie\u017c biznes „szybko wyczu\u0142 bluesa” i rynek zosta\u0142 zalany, konsolami takimi jak np. Polymega<\/strong> czy dziesi\u0105tki podobnych rozwi\u0105za\u0144 bazuj\u0105cych na wbudowanych multi emulatorach. Dla puryst\u00f3w chc\u0105cych u\u0142udy posiadania odnowionej wersji oryginalnej konsoli, kt\u00f3r\u0105 bawili si\u0119 w czasach m\u0142odo\u015bci przygotowano szereg konsol „Mini”, takich marek jak Sony, Nintendo, Atari<\/strong> i praktycznie wszystkich innych, kt\u00f3re w przesz\u0142o\u015bci znaczy\u0142y cokolwiek w bran\u017cy gier. Od „niebrandowanych chi\u0144czyk\u00f3w”, poza stylizowan\u0105 obudow\u0105, r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 tym, \u017ce fabrycznie posiadaj\u0105 wy\u0142\u0105cznie emulator wbudowany udaj\u0105cy jedn\u0105 dedykowan\u0105 platform\u0119, jednak\u017ce niemal w ka\u017cdym przypadku takie urz\u0105dzenia da si\u0119 z\u0142ama\u0107, tak by emulowa\u0142y praktycznie wszystko, co si\u0119 da. Nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 tak\u017ce grupy os\u00f3b, kt\u00f3ra pasjonuje si\u0119 budow\u0105 w\u0142asnej retrokonsoli na bazie Raspberry Pi<\/strong>. Je\u015bli interesuje Ci\u0119 kt\u00f3re\u015b z powy\u017cszych rozwi\u0105za\u0144, zach\u0119cam do lektury drugiego numeru znakomitego czasopisma Amiga Friendship<\/strong><\/a>, gdzie znajdziesz teksty po\u015bwi\u0119cone zar\u00f3wno emulacji na Malinie, jak i recenzj\u0119 konsoli The A500 Mini.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Konsola Polymega<\/p><\/div>\n

Oczywi\u015bcie dla nikogo nie jest tajemnic\u0105, \u017ce, mo\u017ce poza subiektywnym poczuciem feelingu, podobny, a nawet lepszy efekt udawania starych platform osi\u0105gniemy na ka\u017cdym wsp\u00f3\u0142czesnym komputerze osobistym i hardware dla AmigaOS 4 nie jest tutaj wyj\u0105tkiem.<\/strong> Udowadnia\u0142em to ju\u017c wcze\u015bniej recenzuj\u0105c<\/a> multi emulator FinalBurn Alpha<\/strong>, jednak nie jest to jedyny program tego typu dla naszej ulubionej platformy. Ca\u0142kiem niedawno zadebiutowa\u0142 na AmigaOS 4 Mednafen<\/strong><\/a>, ciekawy konkurent, kt\u00f3rego postaram si\u0119 Wam przybli\u017cy\u0107 w niniejszym tek\u015bcie.\"\"<\/a><\/p>\n

Mednafen<\/strong><\/a>, czyli akronim od „My Emulator Doesn’t Need A Frickin’ Excellent Name<\/em>” to projekt bazuj\u0105cy na otwartych \u017ar\u00f3d\u0142ach dost\u0119pny dla popularnych platform, takich jak Windows czy Linux. Dzi\u0119ki pracy Ryana Dixona<\/strong> zosta\u0142 przeniesiony tak\u017ce dla AmigaOS 4. Najnowsza amigowa wersja, kt\u00f3r\u0105 na t\u0119 chwil\u0119 jest 0.135<\/strong> z sierpnia 2022 obs\u0142uguje emulacj\u0119 nast\u0119puj\u0105cych platform:<\/p>\n

Apple II\/II+<\/strong>
\nAtari Lynx<\/strong>
\nNeo Geo Pocket (Color)<\/strong>
\nWonderSwan (Color)<\/strong>
\nGameBoy (Color)<\/strong>
\nNintendo Entertainment System<\/strong>
\nSuper Nintendo Entertainment System\/Super Famicom<\/strong>
\nVirtual Boy<\/strong>
\nPC Engine\/TurboGrafx 16 (CD)<\/strong>
\nSuperGrafx<\/strong>
\nPC-FX<\/strong>
\nSega Game Gear<\/strong>
\nSega Genesis\/Megadrive<\/strong>
\nSega Master System<\/strong>
\nSony PlayStation<\/strong><\/p>\n

Dodam, \u017ce orygina\u0142 w wersji 64-bitowej emuluje tak\u017ce konsol\u0119 Sega Saturn<\/strong>, aczkolwiek amigowa ods\u0142ona tego nie potrafi (uruchamia obrazy ISO w trybie audio), a szkoda, gdy\u017c nie mamy \u017cadnego emulatora tej ciekawej maszyny. Na t\u0119 chwil\u0119 nie dzia\u0142a tak\u017ce modu\u0142 obs\u0142uguj\u0105cy handhelda GameBoy Advance<\/strong>, cho\u0107 wydaje si\u0119, \u017ce jest to problem jedynie tymczasowy. Pozosta\u0142e modu\u0142y przetestowa\u0142em z pe\u0142nym powodzeniem (mo\u017ce z jednym ma\u0142ym wyj\u0105tkiem, o czym za chwil\u0119). Nie b\u0119d\u0119 jednak opisywa\u0142 ka\u017cdego z nich, a to dlatego, \u017ce cho\u0107by dla konsol Segi, a zw\u0142aszcza Nintendo istnieje dla AmigaOS 4 du\u017co lepsza konkurencja. S\u0105 jednak takie systemy, dla kt\u00f3rych konkurencja w postaci innych emulator\u00f3w jest niewielka b\u0105d\u017a te\u017c nie ma jej wcale i dlatego w\u0142a\u015bnie na nich skupi\u0142em sw\u0105 uwag\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>

NEC PC-FX – jedna z egzotycznych konsol emulowanych przez Mednafen<\/p><\/div>\n

Przed przedstawieniem modu\u0142\u00f3w warto by by\u0142o jeszcze om\u00f3wi\u0107 konfiguracj\u0119 i og\u00f3ln\u0105 obs\u0142ug\u0119, lecz nie ma tutaj zbyt wiele do napisania. Mednafen to nie FinalBurn Alpha, kt\u00f3ry ma rozbudowane GUI, na tyle bogate, \u017ce momentami wydaje si\u0119 wr\u0119cz przekombinowane. W tym przypadku GUI nie ma \u017cadnego, konfiguracj\u0119 przeprowadzamy albo z poziomu skr\u00f3t\u00f3w klawiszowych, albo edytuj\u0105c plik tekstowy mednafen.cfg.<\/strong> Ca\u0142o\u015b\u0107 uruchamia si\u0119 z konsoli. Na szcz\u0119\u015bcie uruchomienie konkretnej gry nie wymaga wpisywania jaki\u015b wymy\u015blnych skrypt\u00f3w<\/strong>, podawania typu emulowanej maszyny i tym podobnych rzeczy. Wystarczy, \u017ce do okna shella przeci\u0105gniemy ikon\u0119 mednafen.exe oraz obraz danej gry czy to rozpakowany, czy to w postaci archiwum zip, a emulator uruchomi si\u0119 bez najmniejszych problem\u00f3w.<\/p>\n

Podstawowy skr\u00f3t, jaki musimy zna\u0107 to F1<\/strong>, kt\u00f3ry wy\u015bwietla menu pomocy, cho\u0107 nie zawsze wszystkie klawisze obs\u0142ugi tam podawane dzia\u0142aj\u0105 jak trzeba. Dodam jednak, \u017ce dzia\u0142a Alt+enter<\/strong> (prze\u0142\u0105czanie okno – pe\u0142ny ekran), dzia\u0142a te\u017c zapis i odczyt stanu gry, w do\u015b\u0107 nietypowy spos\u00f3b, mianowicie najpierw wybieramy numer slotu klawiszami 0 – 9, nast\u0119pnie zatwierdzamy zapis klawiszem F5.<\/strong> Odczyt ostatnio wybranego slotu uzyskujemy naciskaj\u0105c F7. Ostatni wa\u017cny skr\u00f3t to ALT+SHIFT+1<\/strong> (ewentualnie inna cyfra dla kolejnego gniazda pada), gdzie przypisujemy ustawienia kontrolera do gier.<\/p>\n

Konfiguracja kontroler\u00f3w odbywa si\u0119 dosy\u0107 dziwnie, ka\u017cdy z przypisanych przycisk\u00f3w musia\u0142em potwierdza\u0107 minimum 2 razy. Og\u00f3lnie przypisywanie krok po kroku kolejnych przycisk\u00f3w, czasami dla egzotycznych konsol, kt\u00f3rych nie widzieli\u015bmy na oczy, nie jest zadaniem trywialnym, mo\u017cna si\u0119 czasami pomyli\u0107, a ze wzgl\u0119du na nie intuicyjno\u015b\u0107 tej czynno\u015bci, potem ci\u0119\u017cko to odwr\u00f3ci\u0107. Jako \u017ce przypisywanie ob\u0142o\u017cenia kontroler\u00f3w wykonujemy dla ka\u017cdej z emulowanych platform z osobna<\/strong>, a wi\u0119c je\u015bli chcemy korzysta\u0107 z wszystkich modu\u0142\u00f3w, musimy przez to przej\u015b\u0107 kilkana\u015bcie razy, a po ka\u017cdej takiej konfiguracji nadpisywany jest plik mednafen.cfg mocno zalecam jego backup. Niemniej je\u015bli ju\u017c przebrniemy przez t\u0119 ca\u0142\u0105 procedur\u0119 i uda nam si\u0119 skonfigurowa\u0107 pada, tak jak chcieli\u015bmy, to dalej wszystko ju\u017c w tym zakresie dzia\u0142a OK i nie powinno nam ju\u017c p\u00f3\u017aniej dostarcza\u0107 \u017cadnych problem\u00f3w ze sterowaniem.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Emulacja Apple 2 – Miner 2049’er<\/p><\/div>\n

Apple II\/II+<\/strong>
\nMednafen generalnie po\u015bwi\u0119cony jest emulacji konsol. Apple II to jedyny przedstawiciel komputer\u00f3w i to niestety rodzi problemy. By m\u00f3c w pe\u0142ni korzysta\u0107 z dobrodziejstw komputera, wymagana jest obs\u0142uga klawiatury<\/strong>. Gry, kt\u00f3re testowa\u0142em, nie chcia\u0142y uruchomi\u0107 si\u0119 z przycisku fire, wymaga\u0142y u\u017cycia klawisza 1 b\u0105d\u017a 2, a jak ju\u017c pisa\u0142em wcze\u015bniej pod te klawisze s\u0105 przypisane sloty do zapisu stanu gry. Zatem ka\u017cde wci\u015bni\u0119cie klawisza z cyfr\u0105 zamiast wywo\u0142ania efektu start, wywo\u0142ywa\u0142o informacj\u0119 emulatora o wybraniu konkretnego slotu do zapisu gry. Pr\u00f3bowa\u0142em do\u015b\u0107 d\u0142ugo zar\u00f3wno z klawiatury g\u0142\u00f3wnej, jak i bloku numerycznego, u\u017cywaj\u0105c r\u00f3\u017cnych klawiszy pomocniczych, jednak nic nie wsk\u00f3ra\u0142em. Szkoda, bo emulacja tej maszyny na AmigaOS 4 kuleje, jest tylko jeden konkurencyjny program SDDApple, jednak ma ju\u017c 10 lat i zwyczajnie zawiesza si\u0119 na obecnej wersji AmigaOS 4. Mednafen ze wzgl\u0119du na wspomniane ograniczenie, tej luki nie wype\u0142nia, cho\u0107 pewnie mo\u017ce by\u0107 wykorzystywany np. do ogl\u0105dania dem scenowych. Nie mog\u0119 wykluczy\u0107, \u017ce istniej\u0105 gry, kt\u00f3re mo\u017cemy wystartowa\u0107 np. przyciskiem fire, a ja podczas swoich kr\u00f3tkich test\u00f3w nie mia\u0142em szcz\u0119\u015bcia na nie trafi\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Mobilny „Cie\u0144 Bestii” od Atari<\/p><\/div>\n

Atari Lynx<\/strong>
\nW tym wypadku odpada problem klawiatury, zatem wszystko dzia\u0142a jak trzeba. Co prawda w przypadku emulacji tej technicznie udanej konstrukcji Atari, nad kt\u00f3r\u0105 pracowali ludzie tworz\u0105cy wcze\u015bniej Amig\u0119,<\/strong> nie jeste\u015bmy skazani tylko na opisywany emulator, gdy\u017c istnieje alternatywa w postaci Handy. Jednak moje testy ewidentnie wskazuj\u0105, \u017ce Mednafen to najlepsza opcja<\/strong>. Po pierwsze Handy to nie \u015bwie\u017cynka, ostatnia amigowa kompilacja ma ju\u017c 5 lat. Po drugie dosy\u0107 \u015brednio spisuje si\u0119 pod aktualn\u0105 wersj\u0105 AmigaOS. Dzia\u0142a co prawda stabilnie, ale zaj\u0119to\u015b\u0107 procesora ca\u0142y czas wskazuje 100% i nie obs\u0142uguje pad\u00f3w. Tych problem\u00f3w nie znajdziemy w Mednafen, tutaj zaj\u0119to\u015b\u0107 procesora na ekranie o rozdzielczo\u015bci wielokrotnie wi\u0119kszej ni\u017c natywna dla tej konsoli, nie przekracza na Amidze One X5000 30% i mo\u017cna gra\u0107 przy pomocy pada. Fanom Shadow Of The Beast<\/strong> w wersji mobilnej serdecznie polecam.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Wonderswan – kieszonkowy „\u0142ab\u0119d\u017a” z Japonii<\/p><\/div>\n

WonderSwan<\/strong>
\nKolejna przeno\u015bna konsola w zestawieniu i zarazem absolutny debiutant, je\u015bli chodzi o mo\u017cliwo\u015b\u0107 emulacji na Amidze. Wypada\u0142oby wi\u0119c troch\u0119 przedstawi\u0107 t\u0119 konsolk\u0119. Konstrukcja powsta\u0142a pod skrzyd\u0142ami japo\u0144skiego giganta z bran\u017cy zabawek Bandai<\/strong>, debiutuj\u0105c na tamtejszym rynku w 1999 roku. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej wraz z pr\u00f3b\u0105 wej\u015bcia na rynek USA (kt\u00f3ra ostatecznie nie dosz\u0142a do skutku) dost\u0119pna ju\u017c w wersji kolorowej. Mo\u017cliwo\u015bci techniczne konsolki, takie jak wy\u015bwietlanie 241 kolor\u00f3w na ekranie<\/strong> (z palety 4096) czy praca do 40 godzin na jednej baterii AA, \u015bmia\u0142o pozwala\u0142y na konkurowanie z Nintendo GameBoy Color, zw\u0142aszcza \u017ce tw\u00f3rc\u0105 „\u0141ab\u0119dzia” by\u0142 Gunpeiem Yokoi<\/strong>, pracuj\u0105cy wcze\u015bniej dla Nintendo. Konsola oczywi\u015bcie nie zdominowa\u0142a rynku, jednak 3.5 miliona sprzedanych egzemplarzy, na trudnym polu, tak mocno zdominowanym przez Nintendo, to z pewno\u015bci\u0105 sukces. Dla por\u00f3wnania znacznie bardziej do\u015bwiadczone w bran\u017cy Atari, rozprowadzi\u0142o swego „Rysia” w liczbie o po\u0142ow\u0119 mniejszej. Niestety dla Bandai, Nintendo nie mia\u0142o zamiaru czeka\u0107 z za\u0142o\u017conymi r\u0119kami, gdy inni pr\u00f3buj\u0105 go podgryza\u0107 i w marcu 2001 roku wprowadzi\u0142o na rynek GameBoy Advance. To by\u0142 gw\u00f3\u017ad\u017a do trumny dla Wonderswana, kt\u00f3ry ostatecznie zako\u0144czy\u0142 sw\u00f3j \u017cywot w 2003 roku.<\/strong> Niemniej przez kilka lat swojego istnienia konsola dostarczy\u0142a \u015bwiatu sporo tytu\u0142\u00f3w, kt\u00f3re dzi\u0119ki emulacji teraz mo\u017cemy ogra\u0107. Ja przetestowa\u0142em dwie przeznaczone dla wersji Color, w tym uchodz\u0105c\u0105 za najlepsz\u0105 technicznie produkcj\u0119 dla Wonderswana, bijatyk\u0119 One Piece Grand Battle Swan Colosseum.<\/strong> Obie produkcje dzia\u0142a\u0142y bez zarzutu.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Mednafen – One Piece Grand Battle Swan Colosseum pod emulacj\u0105 Wonderswana<\/p><\/div>\n

Virtual Boy<\/strong>
\nNa pocz\u0105tku tekstu zaznaczy\u0142em, \u017ce b\u0119d\u0119 pomija\u0142 konsole Nintendo, ze wzgl\u0119du na mnogo\u015b\u0107 innych emulator\u00f3w, jednak Virtual Boy jest konstrukcj\u0105 na tyle niezwyk\u0142\u0105, \u017ce musz\u0119 si\u0119 przy niej na chwil\u0119 zatrzyma\u0107. Zw\u0142aszcza, \u017ce tutaj akurat innych emulator\u00f3w nie ma, co zreszt\u0105 nie jest takie dziwne. Temat virtual reality, wbrew pozorom nie jest wymys\u0142em ostatnich lat a pr\u00f3by jego wdro\u017cenia, najcz\u0119\u015bciej z marnym skutkiem maj\u0105 znacznie d\u0142u\u017csz\u0105 histori\u0119.<\/strong> Jedn\u0105 z firm, kt\u00f3ra przejecha\u0142a si\u0119 na tym w przesz\u0142o\u015bci by\u0142o te\u017c Nintendo<\/strong>. Wspomniany wcze\u015bniej przy okazji Wonderswana Gunpei Yokoi, chcia\u0142 da\u0107 \u015bwiatu tr\u00f3jwymiarow\u0105 rewolucj\u0119 ju\u017c w 1995 roku, prezentuj\u0105c na rynku japo\u0144skim, a wkr\u00f3tce potem tak\u017ce ameryka\u0144skim konsol\u0119 wraz ze specjalnymi goglami,<\/strong> w kt\u00f3rych ukryte by\u0142y dwa osobne wy\u015bwietlacze. Mia\u0142a by\u0107 rewolucja 3D, a wysz\u0142a klapa.<\/strong> Ca\u0142o\u015b\u0107 generowa\u0142a dosy\u0107 specyficzny obraz w odcieniach czerwieni. Sprz\u0119t poza tym, \u017ce by\u0142 drogi, by\u0142 te\u017c ma\u0142o wygodny, gogle by\u0142y ci\u0119\u017ckie a migaj\u0105cy ekran 3D, cz\u0119sto wywo\u0142ywa\u0142 b\u00f3le g\u0142owy, a u niekt\u00f3rych graczy wr\u0119cz doprowadza\u0107 do padaczki. Czary goryczy dope\u0142nia\u0142a uboga baza gier zamykaj\u0105ca si\u0119 liczbie 22 tytu\u0142\u00f3w. Virtual Boy nigdy nie trafi\u0142 do Europy i przeszed\u0142 do historii jako najgorzej sprzedaj\u0105ca si\u0119 konsola w historii Nintendo. Zaledwie 770 000 egzemplarzy to wynik kilkunastokrotnie gorszy od drugiego w tym zestawieniu Wii U.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Virtual Boy – czyli nieudane podej\u015bcie do VR od Nintendo<\/p><\/div>\n

Emulacja tego, to rzecz jasna czysta ciekawostka, zw\u0142aszcza je\u015bli nie dysponujemy odpowiednim „osprz\u0119tem”.\u00a0Na standardowym ekranie efektu 3D nie wida\u0107<\/strong>. Bez okular\u00f3w czujemy si\u0119 niczym czytaj\u0105c stare czasopismo „Szkie\u0142ko i\u00a0Oko” ogl\u0105daj\u0105c jakie\u015b rozdwojone fioletowo czerwone obrazy. Oczywi\u015bcie od razu pomy\u015bla\u0142em o okularach, najpierw za\u0142o\u017cy\u0142em te bardziej wsp\u00f3\u0142czesne, jakie zabieramy do kina na seanse 3D, jednak nic to nie pomog\u0142o, obraz nadal by\u0142 rozmazany. Nast\u0119pnie gdzie\u015b tam w najg\u0142\u0119bszych czelu\u015bciach szuflady uda\u0142o mi si\u0119 znale\u017a\u0107 „starodawne okulary”, takie jak ze „Szkie\u0142ka i Oka”, tyle \u017ce te by\u0142y przyozdobione obrazkami ze Shreka i rozdawane kiedy\u015b dzieciakom do zestaw\u00f3w przez znan\u0105 sie\u0107, serwuj\u0105c\u0105 bu\u0142ki z kotletami. Najwa\u017cniejsze by\u0142y tu jednak szk\u0142a a w zasadzie folie, z kt\u00f3rych jedna jest niebieska a druga czerwona.<\/strong> Przywdziawszy to filuterne akcesorium, ponownie zasiad\u0142em przed ekranem emulowanego Virtual Boya, no i sukces w postaci efektu 3D osi\u0105gn\u0105\u0142em. Oczywi\u015bcie nie jest to wirtualna rzeczywisto\u015b\u0107 na miar\u0119 Google VR, a prosta namiastka rodem z ksi\u0105\u017ceczek dla dzieci, niemniej taki nietypowy widok to jednak zawsze jaka\u015b odmiana od 99,99% gier, kt\u00f3re normalnie odpalamy na swoich Amigach. Zatem przez kilka minut dla sportu mo\u017cna si\u0119 pobawi\u0107. Bez okular\u00f3w nie ma sensu tego uruchamia\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Space Invaders w tr\u00f3jwymiarze<\/p><\/div>\n

NEC PC Engine\/SuperGrafx, PC-FX<\/strong>
\nO mo\u017cliwo\u015bciach emulacji konsoli PC Engine (czy przystawki SuperGrafx) pisa\u0142em ju\u017c szeroko w cyklu Egzotyka na Amidze<\/strong><\/a> i w zasadzie nie mam nic w tej kwestii do dodania, mo\u017ce poza tym, \u017ce Mednafen z ich emulacj\u0105 radzi sobie r\u00f3wnie dobrze, jak FinalBurn Alpha. Natomiast PC-FX, b\u0119d\u0105cy bezpo\u015brednim nast\u0119pc\u0105 PC Engine, to kolejna premierowa platforma, kt\u00f3r\u0105 dopiero dzi\u0119ki pojawieniu si\u0119 Mednafena mo\u017cemy emulowa\u0107 na AmigaOS 4.<\/strong> Dodam jednak od razu, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do PC Engine, nast\u0119pca okaza\u0142 si\u0119 ca\u0142kowit\u0105 rynkow\u0105 klap\u0105. Na polu sprzeda\u017cy przegra\u0142 nawet i to niemal dwukrotnie z opisywan\u0105 przed chwil\u0105 konsol\u0105 od Nintendo. Przez niemal cztery lata produkcji konsoli do klient\u00f3w trafi\u0142o ledwie 400 000 sztuk. Przyczyn pora\u017cki by\u0142o kilka. Po pierwsze bardzo niefortunny termin premiery, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 23 grudnia 1994<\/strong>, czyli zaraz po tym, gdy do sklep\u00f3w trafi\u0142y pierwsze konsole Sony PlayStation czy Sega Saturn. Po drugie z\u0142a ocena gust\u00f3w graczy. O ile Sony czy Sega na fali rewolucji Dooma, uzna\u0142y, \u017ce nadszed\u0142 czas ery 3D, o tyle decydenci NECa uwa\u017cali, \u017ce wraz z upowszechnieniem si\u0119 nap\u0119d\u00f3w CD nadchodzi era gier animowanych przepe\u0142nionych filmowymi wstawkami. W efekcie powsta\u0142o co\u015b w stylu Amigi CD32 z przystawk\u0105 FMV, tyle \u017ce 1.5 roku p\u00f3\u017aniej.<\/strong> PC-FX mia\u0142 \u015bwietne mo\u017cliwo\u015bci w zakresie dekompresji obrazu Motion JPEG<\/strong> (lepsze nawet ni\u017c konsole Sony czy Segi) i praktycznie zerowe w zakresie obs\u0142ugi grafiki 3D. Specyfikacja konsoli przedstawia si\u0119 nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n

\n

Procesor : NEC V810 21,5 MHz
\nRAM : 2 MB
\nPami\u0119\u0107 RAM wideo: 1,25 MiB
\nWsp\u00f3\u0142dzielona pami\u0119\u0107 RAM: 1 MB (u\u017cywana do zada\u0144 w tle, DMA CD-ROM, dekoder ruchu i ADPCM)
\nDedykowana pami\u0119\u0107 VRAM: 265 KiB
\nOS ROM: 1 MB
\nZapasowa pami\u0119\u0107 RAM: 32 KB
\nrozdzielczo\u015b\u0107: 320 \u00d7 240 pikseli na palecie 16 milion\u00f3w kolor\u00f3w, 128 sprite’\u00f3w , dekompresja MPEG-1
\nCD-ROM : pr\u0119dko\u015b\u0107 X2, pami\u0119\u0107 podr\u0119czna 256 KB<\/p>\n

\n

W parze z nie najlepszymi parametrami technicznymi sz\u0142a te\u017c do\u015b\u0107 nietypowa obudowa w formie kremowej wie\u017cy przypominaj\u0105cej mini PC. Na jej szczycie znajdowa\u0142 si\u0119 czytnik CD-ROM z klapk\u0105 otwieran\u0105 do g\u00f3ry. Z pewno\u015bci\u0105, je\u015bli konsola by\u0142a umieszczona na niskim stoliku pod telewizorem jej obs\u0142uga mog\u0142a by\u0107 utrudniona w stosunku do „p\u0142askiej” konkurencji od Sony czy Segi. Du\u017co wa\u017cniejszym aspektem, kt\u00f3ry mia\u0142 wp\u0142yw na nisk\u0105 sprzeda\u017c by\u0142o jednak ograniczenie dost\u0119pno\u015bci PC-FX jedynie do rynku japo\u0144skiego.<\/strong> No a bez dw\u00f3ch zda\u0144 najwa\u017cniejsz\u0105 przyczyn\u0105 kl\u0119ski by\u0142a niewielka liczba gier. Przez cztery lata \u017cycia konsoli wydano zaledwie 62 tytu\u0142y.<\/strong> Zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wyda\u0142 sam NEC, troch\u0119 Hudson Soft, b\u0119d\u0105cy jedyn\u0105 firm\u0105 z kt\u00f3r\u0105 NEC zdo\u0142a\u0142 zawrze\u0107 stosowne umowy (i to obwarowane pewnymi niepotrzebnymi ograniczeniami, kt\u00f3re uniemo\u017cliwi\u0142y wydanie np. Bombermana). Inni wydawcy do tej od pocz\u0105tku niszowej platformy si\u0119 nie garneli.
\n